«*آرزوست...!»I wish...کاش حیوونای خونگی بیشتر عمر می‌کردن وزندگی این‌قده خرج نداشت وکیک آدمو چاق نمی‌کرد وآدما بی‌شعور نبودن...*ردیف غزل شماره‌ی ۴۴۱ دیوان کبیر مولوی با مطلع...بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوستبگشای لب که قند فراوانم آرزوست...انتشارات آنگاه @angahbooks