☀️ آلنوش طریان، مادر نجوم ایرانمتولد ۱۸ آبان ۱۲۹۹ در تهران، در خانواده‌ای ارمنی و اهل فرهنگ. پدرش آر

☀️ آلنوش طریان، مادر نجوم ایرانمتولد ۱۸ آبان ۱۲۹۹ در تهران، در خانواده‌ای ارمنی و اهل فرهنگ. پدرش آرتو و مادرش وارتو، هر دو از چهره‌های شناخته‌شده‌ی تئاتر ارمنی تهران بودند.سال ۱۳۲۶ از دانشکده‌ی علومِ دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و در آزمایشگاه فیزیک همان دانشگاه شروع به کار کرد. خواست برای ادامه‌ی تحصیل به فرانسه برود؛ گفتند برای یک زن، همین‌قدر درس کافی‌ست. جوابی نداد و خودش رفت، و در ۱۳۳۵ دکترای فیزیک جو را از سوربن پاریس گرفت.🌍 می‌توانست همان‌جا بماند. پیشنهادهایی از فرانسه و آلمان داشت، و حتی وقتی به ایران برگشت، می‌توانست جایی مشغول شود با حقوقی چند برابر دانشگاه. ولی برگشت تا اینجا درس بدهد و اینجا بسازد. استادیار ترمودینامیک دانشگاه تهران شد.☀️ و ساخت. از بنیان‌گذاران نخستین رصدخانه‌ی خورشیدی ایران در مؤسسه‌ی ژئوفیزیک دانشگاه تهران بود؛ اولین تلسکوپ خورشیدی تاریخ نجوم کشور. درسِ فیزیک ستارگان را برای نخستین‌بار به دانشجویان فیزیک عرضه کرد؛ درسی که تا آن روز وجود نداشت.اردیبهشت ۱۳۴۳ نخستین زنی شد که در ایران کرسیِ استادی فیزیک را گرفت. زنی از یک اقلیت قومی و دینی، در جامعه‌ای که هر کدام این دو به‌تنهایی یک در بسته و مانع اساسی بود. سال ۱۳۴۵ عضوِ کمیته‌ی ژئوفیزیکِ دانشگاه شد و در ۱۳۴۸ رئیسِ گروه پژوهش‌های فیزیک خورشیدی. سال ۱۳۵۸ بازنشسته شد.🌙 و در کنار همه‌ی این‌ها، معلمی بود که دانشجویانش عاشقش بودند. هیچ‌وقت ازدواج نکرد و به شاگردانش می‌گفت: «من دختری دارم به نام ماه و پسری به نام خورشید.» الگویش از کودکی ماری کوری بود، و یکی از بهترین خاطراتش کارِ کوتاهی بود که کنار ایرن کوری، دختر او، در آزمایشگاه انجام داد.کتابخانه‌ی شخصی‌اش را به کتابخانه‌ی ملی ایران بخشید و خانه‌اش را وقف دانشجویان ارمنی کرد تا جایی برای ماندن داشته باشند. سال‌های آخر عمرش را در خانه‌ی سالمندان گذراند و در اسفند ۱۳۸۹، در ۹۰ سالگی، درگذشت.🔭 به او گفتند این‌قدر کافی‌ست. او رصدخانه‌ای ساخت که پیش از او وجود نداشت. یک عمر یاد گرفت، و بعد هرچه داشت را به نسل بعد داد.#شنبه_های_شباهنگی🆔 @Anjoman_Elmi_Phys_sut