■ اعدام و ارعاب، ترجیع‌بند جنگ‌ها«بسم الله الرحمن الرحیم»● در این ایام ظلمات که میهن سیه‌پوش جان‌های از‌دست‌رفته و ویرانی‌هاست، آنچه داغ دل جامعه را سوزان‌تر می‌کند بیداد و نبود شفافیت در صدور احکام قضایی، به‌ویژه در مورد معترضان اعتراضات اخیر و متهمان سیاسی است و خوفناک‌تر از آن، اعدام‌هایی که با کمترین سر‌و‌صدا به اجرا می‌رسند.● این چه روال شومی است که پیش گرفته‌اید؟ چرا انسان‌های بی‌گناه، تنها به جرم زندگی‌خواهی و دفاع از حقوق خویش، روانهٔ چوبهٔ دار می‌شوند؟! زنان و مردانی که در نگاهشان عزمی استوار و فریادی به بلندای عدالت است. کافی است به پیامد رویدادهای مشابه در همین چند دههٔ پیش بنگریم تا دریابیم که اعدام این افراد، ما را بیش از پیش در باتلاقی بی‌پایان فرو خواهد برد.● ما به‌طور کلی خواهان لغو مجازات اعدام از قوانین کیفری کشور هستیم، اما عجالتاً و در این نوبت، نگرانی عمیق خود را دربارهٔ روند رسیدگی پرونده‌ها و عدالت‌گزاری در این فضا به‌روشنی اعلام می‌داریم و خواهان توقف هرچه سریع‌تر اجرای احکام اعدام مربوط به اعتراضات اخیر هستیم.● نمونه‌ای دیگر از بیداد آن که با گذشت چند ماه از روزهای خونین دی‌ماه ۱۴۰۴، همچنان چندین تن از دانشجویان در بازداشت به سر می‌برند، در‌حالی‌که جای دانشجو نه در زندان، که در جایگاه مقدس دانشگاه است. دانشجو تنها در فضایی علمی، آزاد، امن و پویا می‌تواند ببالد و آیندهٔ ایران را بسازد. باری، این روزها خبر از تداوم برپایی کمیته‌های انضباطی، آن هم به‌صورت غیابی، به گوش می‌رسد. در این وضعِ آموزش مجازی که دسترسی به دانشگاه و مسئولان آن سخت‌تر شده و دادخواهی را دشوارتر کرده است، تشکیل کمیتهٔ انضباطیِ غیابی معنایی جز پایمال کردن بیش از پیشِ حقوق دانشجو ندارد.● همچنین، طبق روال گذشته، تأکید می‌کنیم که پافشاری لجوجانه بر امنیتی‌سازی فضای دانشگاه و تحدید آزادی اندیشه و بیان در آن، نتیجه‌ای جز زوال دانشگاه و به‌تبع آن، زوال جامعه نخواهد داشت. توقع داریم که دانشگاه، با شجاعت و سعهٔ صدر، در برابر این ناملایمات بایستد و از حرمت و استقلال نهاد علم پاسداری کند.دور فلکی یک‌سره بر منهج عدل استخوش باش که ظالم نبرد راه به منزل@anjomaneslami_org