«روز غربتِ حقیقت»آن روز، دین از شهر رخت برنبسته بود؛ مسجدها آباد بودند، منبرها برپا، و نام خدا بر زب

«روز غربتِ حقیقت»آن روز، دین از شهر رخت برنبسته بود؛ مسجدها آباد بودند، منبرها برپا، و نام خدا بر زبان‌ها جاری. اما چراغی که باید راه را روشن می‌کرد، بر درگاه دارالخلافه آویخته شده بود؛ و درخشش این چراغِ عاریتی چنان بود که دیگر کسی ستاره‌ها را نمی‌دید. آن هنگام حقیقت به دست قدرت ربوده شده بود و هر وجدان هشیاری، در عاشورایی به مسلخ کشیده می‌شد.مصیبت عاشورا نه تنها قتل حسین، بلکه شمشیری بود که با آرایشی از دین بر گردنش فرود آمد. تکفیر وارسته‌ای بود که بر حکومت موروثی و مفسدِ زمانه‌اش شورید و غربتِ آشنایی بود که به جرم خروج بر امیرالمؤمنینِ خودخوانده، در خون خویش غلتانده شد.از همین رو، شاید بزرگترین تحریف آن باشد که واقعه کربلا از معانی به مناسک فرو کاسته شود و همه چیز در تشنگی برای آب - و نه حقیقت - خلاصه گردد. عاشورا، پس از قرن‌ها، هنوز فروغی است که در تاریکی ادامه دارد؛ هر کجا دادِ مظلومی علیه بیداد بشورد، کربلا در هیأتی دیگر تکرار خواهد شد.@anjomaneslami_org