بیانیه انجمن اسلامی دانشجویان به مناسبت روز دانشجوبیش از یک سال از کشتار مردم جان به لب رسیده و سرخ شدن خیابان از خون آنان میگذرد. طی این مدت سرکوب دانشجویان، معلمان، زنان ،کارگران و تمام گروه‌های مدنی و مردمی مستقل بیشتر شده و حاکمیت انتقام ناکارآمدی، فساد و ضعف خود را از مردم بی‌پناه میگیرد. تحمل مردم در نتیجه خردستیزی در تمام عرصه‌های کشور اعم از سیاست‌های خارجی،داخلی و بالاخص حوزه‌ی اقتصادی از آستانه رد شده و راهی جز اعتراضات علنی باقی نگذاشته است و حاکمیتی که طبق معمول گذشته به جای شنیدن صدای رسا و خشمگین مردم دست به خشونت زده و با سایه‌ها میجنگد.در عرصه‌ی سیاست خارجی با ماجراجویی‌ها و دشمن‌سازی‌های بی‌هدف و عدم تعامل همراه با حفظ عزت ملی و احترام متقابل و منطبق بر منافع ملی با کشور‌های منطقه‌ای و قدرت‌های جهانی راه را برای تحریم‌های ظالمانه بر ضد مردم و حتی اقدامات تروریستی بر علیه عوامل علمی-نظامی در داخل کشور هموار کرده است.گزینش‌های غیر اصولی مهره‌های علمی و دانشگاهی عرصه را بر حضور و بلوغ نیرو‌های کاردان و متخصص در رده‌های مدیریتی تنگ کرده و ساختاری بسته و راکد برپایه‌ی رانت و وابستگی‌های اسمی و خانوادگی شکل‌داده که با گذر چند نسل نتیجه آن را در ناکارآمدی سیستم عریض و طویل حاکمیتی شاهدیم.نمود و نتیجه‌ی بارز سیاست های خارجی و داخلی حاکم را به وضوح میتوان در وضعیت معیشتی مردم دید.قدرت خرید مردم سقوط کرده و قامت آنان زیر بار سنگین تورم ناشی‌شده از اقدامات نادرست اقتصادی و سیاست‌های حاکم خم شده است.انحصار فساد‌زا و رانت‌پرور و برنامه‌ریزی متمرکز برای تمام حوزه‌ها و فعالیت‌های اقتصادی به دست دولت و عدم تضمین امنیت مالکیت خصوصی نهایتا منجر به فرار سرمایه‌های موجود و عدم جذب سرمایه‌های جدید شده و راه را بر رشد و توسعه بخش خصوصی مولد و ثروت‌زا سد کرده است. دخالت و انحصار بی حد و حصر دولت در اقتصاد مانند کنترل آمرانه قیمت‌ها،پول‌پاشی‌ها و هدر دادن سرمایه‌ی ملی به بهانه‌ی انواع حمایت‌ها یا بنگاه‌داری ارگان‌های حاکمیتی در بازار بورس که سرمایه‌های مردمی را نابود کرد چشم‌اندازی جز تداوم فقر ندارد.از سوی دیگر قانون که باید ضامن برابری حقوقی تمام شهروندان باشد خود به عامل تبعیض بدل گشته و دستگاهی که باید عدالت را محقق کند تبدیل به ساختار معیوبی شده که ملزومات دادرسی عادلانه را زیر پا می‌گذارد و با صدور احکام ضد انسانی مانند اعدام، هدفی جز حکم‌فرمایی ترس در جامعه ندارد.حاکمیت‌ با استثنایی جلوه دادن دائمی شرایط کشور، زمینه را برای افزایش قدرت نهاد‌های نظامی فراهم کرده که نتیجه آن سرکوب، ارعاب، تخریب هرچه بیشتر سرمایه اجتماعی و نا‌امنی روانی برای تمام آحاد جامعه بوده است.سفره‌هایمان خالی‌تر و چماق سرکوب فربه‌تر گشته است.آزادی در انتخاب شیوه زندگی‌مان نداریم. حاکمیت قرائت رسمی خود از نوعی تفکر سیاسی و حتی سبک زندگی مطلوب خود را بر جامعه تحمیل کرده و تبعیضی ساختارمند علیه مخالفان این قرائت اعمال می‌کند.تحت این اقتدار خفه‌کننده، تمامی تفاوت‌ها و اختلافات طرد و حذف می‌شوند و حقی برای زیست‌ برابر ندارند.در چنین فضایی راهی جز مقاومت و تلاش برای اصلاح ساختاری و عمیق حاکمیت که پیش و بیش از هر چیز زیستمان را نشانه گرفته و حق حیاتمان را تهدید میکند باقی نمانده است.برای رسیدن به همان آرمان‌های اصیلی که ۴۰ سال قبل وعده داده شده بود و ما را در شوق رسیدن به آن‌ها متحد کرده بود.امروز بار دیگر فریاد سر میدهیم که برای تحقق زندگی آزادانه و عادلانه متحد مقاومت خواهیم کرد.#انجمن_اسلامی_دانشجویان_علوم_پزشکی_ارومیه @anjoman_eslami_umsu