قطره ای از طنز عبید واعظی بر منبری دادی سخنگرد بودی دور منبر مرد و زنپندها می داد با صد آب و تابرهنم

قطره ای از طنز عبید واعظی بر منبری دادی سخنگرد بودی دور منبر مرد و زنپندها می داد با صد آب و تابرهنمون می کرد بر راه ثوابسخت گریان بود مردی زان میانزار و نالان با دو صد آه و فغانگفت واعظ گر یه ات ذکر خداست گریه ی تو ارزشش بیش از دعاستهست هر قطره ز اشکت دُرّ نابمی نویسند از برایت صد ثوابداد پاسخ مرد گریان شیخ رامن نمی فهمم سخنهای شماداشتم من یک بز سرخ قشنگفرز و چابک چست و چالاک وزرنگبود ریشش مثل ریش تو بلندمُرد و من را کرد زار و دردمنددیدن ریش تو قلبم را فِسُردیاد آن بز اوفتادم من که مُردگریه ام بود علتش این ماجرا نه سخن ها و بیانات شما!#عبید_زاکانی