یک‌ شعر‌ یک تلنگردید مردی شخص کوری را بشب دستش چراغ⁦می رود با کوزه ای بر دوش یکسر سوی باغخنده کرد و گفت، چشمان تو کوراست ای رفیقمی نمایی با چراغ از بهر چه طی طریقدر جوابش گفت، من کورم ولی روشن دلمبا چراغ و روشنایی حل نگردد مشکلمره بود تاریک و هست این نور بهر روشنیتا تو ظاهر بین ابله کوزه ام را نشکنی..