نامِ من، #ایران است...ایران، اسم مادرم نبود؛ایران، اسم خودم بودو هر مصیبت که همه این قرن‌هابر ایران رفت، نه بر او که بر من رفت؛و این همه زخم که بر تنش نشست،خالکوبی تاریخ بود بر پیکر رنجورم؛و هر عزا و هر سوگ که شد، گیسوان مرا بریدند؛و هرگاه دلش شکست، اشک از چشمان من افتاد.بانویی هزاران ساله‌ام با چهره‌ای از چین و چروکِ جنگ‌ها و صبوری‌ها،با جگری سوخته و آهی بلندو جانی  داغدار،به  آینه نگاه می‌کنم،ایران در آینه است.خودم را تماشا می‌کنم و می‌گویم:چه دردِ تلخی است وقتی هم دشمن زخمت می‌زند و هم دوست؛هم خویش و هم بیگانه.من اما همچنان بر سرِ همانعهدِ نخستین با خویشم، که اگر ایران نباشد، من بی‌نام و بی‌شناسنامه چه‌کنم؟من به نامِ خویش محتاجم.نام من، ایران است...#عرفان_نظرآهاری@Aphrodite89