دنیایی خود را درون تیرگی می‌افکنددنیایی خود را کوچ‌کنان درون تیرگی می‌افکنَددرختان در سرزمین شب‌زده سرگردان می‌شوندشراب زرگون خود را [از شاخه‌ها] به سوی انگورها بالا می‌کشدستاره‌ها دوردورکنان از این خانه به آن خانه می‌روندنهرها برمی‌گردند و رو به عقب می‌گریزندو من دلم می‌خواهد سرم را بر سینهٔ تو بگذارم و بخوابممارینا تْسْوِتایِوابرگردان عباس پژمانمارینا تسوتایوا از بزرگ‌ترین شاعران روسیهٔ دوران کمونیسم است. او در ۱۸۹۲ به دنیا آمده بود و در سوربن پاریس تحصیل کرده بود، و در ۳۱ اوت ۱۹۴۱، مدتی پس از آنکه همسرش به جرم خیانت به انقلاب تیرباران شد، با حلق‌آویز کردن خود از درختی خودکشی کرد. قبلاً دخترش ایرینا هم در دوران قحطی پس از انقلاب کمونیستی روسیه از گرسنگی مرده بود.@apjmn