سخن‌های دروازهٔ دوزخدر کمدی الاهی دانته، که شرح سفر خیالی او به دنیای دیگر است، او سطرهایی را بر سرد

سخن‌های دروازهٔ دوزخدر کمدی الاهی دانته، که شرح سفر خیالی او به دنیای دیگر است، او سطرهایی را بر سردر دوزخ می‌خواند که از زبان دروازه گفته می‌شوند:از من به شهرستان درد می‌رونداز من به رنج جاودان گذر می‌کننداز من به جمعِ از یادرفتگان جاودان  می‌پیوندندعدالت بود که صانع والایم را [به ساختنم] برانگیختقدرت ملکوتی، فرزانگی مطلق و عشق‌الاولین بودندکه دست در دست هم دادند و مرا ساختندپیش از من هیچ آفریده‌ای نبود که جاودانی نباشدو من خود هم تا جاودان خواهم بودای همهٔ درون آیندگان، دست از همهٔ امّیدها شسته باشید[ترجمهٔ عباس پژمان]دیشب ناگاهان برق رفت و من نمی‌دانم چرا یاد این سطرها افتادم.توضیح- بند دوم  بر اساس تثلیث مسیحیت سروده شده است، و قدرت ملکوتی اسمِ دیگرِ پدر، فرزانگی مطلق اسمِ دیگرِ پسر، و عشق‌الاولین اسمِ دیگرِ روحُ‌القُدُس هستند، که مجموعشان همان صانع یا آفرینندهٔ والا می‌شود.@apjmn