گل گل باده اُلِحگونَّا فی تلگرام 👇 https://t.me/arabkhane اُلِحگونَّا فی ایتا 👇 https://eitaa.co

گل گل باده اُلِحگونَّا فی تلگرام 👇 https://t.me/arabkhane اُلِحگونَّا فی ایتا 👇 https://eitaa.com/arabkhaneبه سوی شیخ صالحقسمت پنجم: گل گل بادهاز تپه سنگی با تمام خرافات سنگینش به چند تا عکس بسنده کردیم و آن را پشت سر گذاشتیم. گیاهان مختلف با اشکال و رنگهای گوناگون در مقابل چشمان ما خود نمایی می کردند. گوشترگ، شیح، زرق، حرمل، ابدند، کاتتیت...تا اینکه یک گیاه دایره ای شکل چرخان و متحرک پر از خارهای تیز در مقابل پاهای ما ظاهر شد‌. گویا می خواست بگوید، من هم هستم. اصلا من امپراتور خارهای مسیر هستم.انا گلت:-اشتو شوکه هی ذی، حواسکم یکون علیها.-احمد رئیس عنان سخن را در دست گرفت:ال ذی آلشوکه یگولون گل گل باده. الیشن اَلهُوّا راحه اِل کل ماعد ال یرید یگلگلها.بچه که بودم این نام و اصطلاح را شنیده بودم، ولی سالها بود که شاید این نام دیگر در دایره لغات ذهنم جایی نداشت. یادم آمد که به هر چیز گرد و دایره ای و چرخان، گلگله یا گلانکه می گفتیم، جوجه های تازه از تخم درآمده پرنده های کوچک مثل گنجشگ هم گلاگل خوانده می شدند....خلاصه اینکه در دل به حافظه احمد آفرین گفتم، اما خوب یک جورهایی می شود گفت طبیعی بود که نام گیاهانی که بیشتر آنها را می بیند بیشتر در ذهنش باقی باشند.احمد آقای راهنما در طول مسیر نام انواع گیاهان را برایم و سایر عضای گروه یادآوری می کرد. گیاهانی که شاید ذهنم آنها را در گوشه ای جمع کرده بود تا کم کم آنها را بسوزاند. به یاد این ضرب المثل افتادم:از دل برود هر آنکه از دیده رود.مسیر خاکی ما ادامه داشت. ناو الکربلایی و کولته(مدری اشتو کربلایی چاین)، دیمه هایی که مردم در سال‌های گذشته در آنها گیاهانی مختلفی مانند حنطه، اشعیر و حتی  (رُبّ) می کاشتند. در قسمت بعد با ربّ بیشتر آشنا می شوید...✍احمد سلطانیاُلِحگونَّا فی تلگرام 👇https://t.me/arabkhaneاُلِحگونَّا فی ایتا 👇https://eitaa.com/arabkhane