پروردگارا !از خيمه‌گاه رحمتت بيرون‌مان مكن و از آستان مهرت، نوميدمان مسازآرزوها و انتظارات ما را به حرمان مكشان و از درگاه خويشت مران...اى خالق مهربان!بر ما روزى حلالت را وسعت بخشو جسم و دين‌مان را سلامت بدارو خوف و وحشت‌مان رابه آرامش و امنيت مبدل كن...كريما!اگر آنچه از تو خواسته‌ايم عنايت فرمايىمحروم بودن از غير آن زيانى نداردو اگر عطا نكنى هر عطايى به جز آن منفعتى ندارد...يارب!با اين جهالت عظيمى كه بدان مبتلائيم تو چقدر با ما مهربانى...با اين همه زشتى كردارمان تو چقدر درگذرنده و بخشنده‌اى...با همه ی اعمال بدى كه مرتكب مى‌شويم،تو چقدر دلسوز مايى...با اين همه فاصله‌اى كه از تو گرفته‌ايم، تو چقدر به ما نزديكى...لطيفا!تو كى نبوده‌اى كه بودنت دليل بخواهد...تو كى غايب بوده‌اى كه حضورت نشانه بخواهد...تو كى پنهان بوده‌اى كه حضورت محتاج آيه باشد...بسته باد پنجره‌اى كه رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود...و زيان‌كار باد سوداى بنده‌اى كه از عشق تو نصيب ندارد...مهربانا!اى آنكه با كمال و زيبايى و نورانيتچنان تجلى كرده‌‌اى كه عظمت‌ات بر تمامى ما سايه افكنده...چگونه نااميد باشيم در حاليكه اميدمان تويى...چگونه سستي بگيريم در حاليكه تكيه گاه ما تويى...چگونه خواري پذيريم درحاليكه سرور و مولاى ما تويى...#روان_نویسی_دعاي_عرفه#على_شريعتى