تو را به رسم خویش دوستت دارم،آرام و سر به زیر و فروتن،چو بیدی مجنون، که بادهای آوار را.تو را به رسم خویش دوستت دارم،صبور و گرم و صمیمی،چو خورشید صبحگاهی،که نرمینه‌ی سحر را.تو را دوست دارم به رسم سبزینه‌ها،به رسم دیرینه‌ی انتظار،به رسم خزه‌ای صبور،که آغوش سخت سنگ را.دوستت دارم، بسان جاری رود،که بیکران آبی دریا را.دوستت دارم …