میدونی رسیدنه کِی قشنگه؟بعد از جنگیدن..بعد از سختی..بعد از اشک..!اونوقت اون رسیدنه،طعم چایی با عطرِ هل توی بارون میدهیا طعم قرمه سبزی های جا افتاده مامانیا طعم اون تیکه آخر نون بستنی قیفی؛دیدی چقدر لذت بخشه همش!؟رسیدن بعد سختی هم همینه!اونوقت که از ته دلت میگی آخیششش..ارزششو داشت اون همه جنگیدن.الهی که نصیب همتون این آخیش دلچسب...