جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 175-دنیی در خسرونامه عطار و شعر اوحد الدین کرمانیالا ای جوهر قدسی کجای

جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 175-دنیی در خسرونامه عطار و شعر اوحد الدین کرمانیالا ای جوهر قدسی کجایینه در عرش و نه در کرسی کجایینه در کونین و نه در عالمینیکه سرگردان بین الاصبعینیگرت نقد است دنیی* دین تو دارییکی دل‌دار برسیمین تو داریپس آن جامی که گویم این سخن دانتو آن می بی‌خودی خویشتن دانچو کار افتاده و محرم تو باشیاگر دل گویمت آن هم تو باشیاگر من شعر سازم جامهٔ رازتو مرد راز شو جامه بیندازکنون گر تو چنین کردی که گفتمفشانم بر تو هر درّی که سفتم(بخش 13)از بس که غم دنییِ* مردار خورینه کار کنی و نه غم کار خوریسرمایهٔ تو از همه عالم عمری استبر باد مده که غصّه بسیار خوری(اوحد الدین کرمانی- رباعی 102)آرامش و پرواز روح