جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 173- دنیی در الهی نامه عطار 2چنین گفته‌ست عبّاسه که دنیی*چو مُرداری اس

جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 173- دنیی در الهی نامه عطار 2چنین گفته‌ست عبّاسه که دنیی*چو مُرداری است در گلخن به معنیچو زین مردار شیران سیر خَوردندپلنگان آمدند و قصد کردندپلنگان چون بخوردند و رمیدندسگان کُرد و گرگان در رسیدندچو اندک چیز از وی بر سر آمدکلاغ از هر سویی جوقی درآمدبخوردند آن کلاغان آن قدر نیزبماند آخر از ایشان اندکی چیزجُعَل نیز آمد و آن رَوث و آن خونبگردانید هر سویی دگرگونچو ماند استخوانی بی‌کبابیدر او تابد به گرمی آفتابیاز او اندک قدر چربی برآیدبسی مور از همه سویی درآیدچو آن موران خورند آن چربی آنگاهبماند استخوانی خشک بر راهچنین گفت او که شاهانند شیرانز بعد او پلنگانند امیرانسگ و گرگند اعوانانِ ایشانکلاغانند شاگردانِ اعوانجُعَل آن عامل مال است در کارولیکن مور باشند اهلِ بازارعزیزا می‌ندانم تو چه نامیببین تا تو از این‌ها خود کدامیهمه دنیا چو مرداری است ای دوستوز او مردارتر آنک از پی اوستکسی کو از پی مردار باشدز مرداری بتر صد بار باشد(گفتار عباسه طوسی)پدر گفتش که چون زر سایه افکندترا از گوهر و از پایه افکندنیاید دُنیی و دین راست هر دوز حق می‌دان که نتوان خواست هر دو(بخش 20)آرامش و پرواز روح