جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 155- در دهر وفا نیست در شعر سعدیهر دل که به عاشقی، زبون نیستدست خوش رو

جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 155- در دهر وفا نیست در شعر سعدیهر دل که به عاشقی، زبون نیستدست خوش روزگارِ* دون نیستجز دیدهٔ شوخ عاشقان رابر چهره دوان، سرشکِ خون نیستکوته‌نظری به خلوتم گفت«سودا مکن، آخرت جنون نیست»گفتم «ز تو کی برآید این دودکِت آتش غم در اندرون نیست؟»عاقل داند که نالهٔ زاراز سوزش سینه‌ای برون نیستتسلیم قضا شود کزین قیدکس را به خلاص، رهنمون نیستصبر ار نکنم چه چاره سازم؟آرام دل از یکی فزون نیستگر بُکشد و گر معاف دارددر قبضهٔ او چو من زبون نیستدانی به چه مانَد آب چشمم؟سیماب، که یک دمش سکون نیستدر دهر* وفا نبود هرگزیا بود و به بخت ما کنون نیستجان برخیِ* روی یار کردم*فدایی-قربانیگفتم «مگرش وفاست»، چون نیستبنشینم و صبر پیش گیرمدنبالهٔ کار خویش گیرم(ترجیع بند)آرامش و پرواز روح