جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 153-قفس تنگ دهر در شعر سعدیای دل به کام خویش جهان* را تو دیده گیردر وی هزار سال چو نوح آرمیده گیربستان و باغ ساخته و اندر آن بسیایوان و قصر سر به فلک بر کشیده گیرهر گنچ و هر خزانه که شاهان نهاده‌اندآن گنج و آن خزانه به چنگ آوریده گیر...در آرزوی آب حیاتی تو هر زمانمانند خضر گرد جهان* در دویده گیرتو هم‌چو عنکبوتی و حال جهان* مگسچون عنکبوت گرد مگس بر تنیده گیرگیرم تو را که مال ز قارون فزون شودعمرت به عمر نوح پیمبر رسیده گیرروز پسین چه سود به جز آه و حسرتتصد بار پشت دست به دندان گزیده گیرسعدی تو نیز از این "قفس تنگنای دهر"*روزی قفس بریده و مرغش پریده گیر(مواعظ-قصیده 30)آرامش و پرواز روح