جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 150-فلک از قصابی باز نمی‌نشیند در شعر سعدیای که پنجاه رفت و در خوابیمگ

جهان‌شناسی و معرفی حقیقت هستی 150-فلک از قصابی باز نمی‌نشیند در شعر سعدیای که پنجاه رفت و در خوابیمگر این پنج روزه دریابیتا کی این باد کبر و آتش خشمشرم بادت که قطرهٔ آبیکهل گشتی و همچنان طفلیشیخ بودی و همچنان شابیتو به بازی نشسته و ز چپ و راستمی‌رود تیر چرخ پرتابیتا در این گله گوسفندی هستننشیند فلک* ز قصابیتو چراغی نهاده بر ره بادخانه‌ای در ممر سیلابیگر به رفعت سپهر و کیوانیور به حسن آفتاب و مهتابیور به مشرق روی به سیاحیور به مغرب رسی به جلابیور به مردی ز باد درگذریور به شوخی چو برف بشتابیور به تمکین ابن عفانیور به نیروی ابن خطابیور به نعمت شریک قارونیور به قوت عدیل سهرابیور میسر شود که سنگ سیاهزر صامت کنی به قلابیملک‌الموت را به حیله و زورنتوانی که دست برتابیمنتهای کمال، نقصان استگل بریزد به وقت سیرآبی(مواعظ-قصیده 51)آرامش و پرواز روح