*بعضی ها ، بیشتر وقت‌ها وقتی ڪلمه‌ی «تروما» رو می‌شنون، سریع میگن: «نہ من ڪه تروما ندارم.»اما واقعیت اینہ ڪہ تروما یعنے هر چیزی ڪہ ذهن و بدن تو رو بہ شڪل «خیلے زیاد»، «خیلے سریع» یا «خیلے ڪم» تجربہ ڪردہ، مخصوصاً تو لحظاتی ڪه بہ امنیت، حمایت یا ارتباط نیاز داشتی. تروما همیشه یک اتفاق بزرگ و وحشتناک نیست؛ بیشتر وقت‌ها همون زخم‌های عاطفس ڪوچیڪ و تڪراریہ که روی مڪانیزم‌های مقابله‌ای ما، رابطه‌هامون و شیوه‌ی حضورمون توی بزرگسالے اثر میذارہ. خیلی وقت‌ها هم اینا ریشه در دوران ڪودڪی دارن… بعداً خودشون رو توی ڪمال‌گرایی، خوشایندسازی، خاموشی عاطفی، دوره‌های افسردگی یا اضطراب مزمن نشون میدن.حقیقت اینہ: تروما اون چیزی نیست ڪه برات اتفاق افتاده؛ تروما اون چیزیہ ڪه درونت اتفاق افتادہ. به همین دلیل که درمان فقط با حرف زدن ممڪن نیست؛ باید دوبارہ با بدنت ارتباط بگیری سیستم عصبی‌ت رو تنظیم ڪنی و حس امنیت درونی رو پیدا ڪنی.https://instagram.com/_arameshzehnبله👇ble.ir/join/7jVNteZ78a