*از زبان یڪ روانشناس:گاهی اگر در میان زخمهایت مڪث ڪنی،میبینے همان ها ڪہ خیال میڪردے مرهم اند، خودشان ردے از درد بر قلبت بجا گذاشتہ اند.آدمها مے آیند و میروند...بخشے از ما را با خود میبرند و بخشے از خویش را در ما بجا میگذارندبے آنڪہ بدانند، پازلے از ما ساختہ اند پر از تڪہ هاے گمشدہ و پوچے هاے اضافیو میپنداشتیم ڪہ ما براے این رنج ها آمادہ ایم اما اندوهوقت رخ دادن، چهرہ اے دیگر داردحقیقت اینست ڪہ آدمیزاد هیچگاہ نمیداند براے ڪدام زخم باید آمادہ باشد......@arameshzehn44اینستاگرام👇https://instagram.com/_arameshzehnبله👇ble.ir/join/7jVNteZ78a