مادربزرگ... سال ۱۳۵۴،سال ِ میلاد دوباره‌ی «عارف»، خواننده‌ی پیشرو و پرقدرت، در عرصه‌ی موزیک پاپ ایرا

مادربزرگ... سال ۱۳۵۴،سال ِ میلاد دوباره‌ی «عارف»، خواننده‌ی پیشرو و پرقدرت، در عرصه‌ی موزیک پاپ ایران بود. «عارف» سال ۵۳ دریافت که نه ملودی‌های جهانبخش پازوکی و همایون خرم میان نسل جوان پرشور طرفدار دارد و نه مضامین سرخوشانه، پند و اندرزگونه در باب جوانی و پیری و دم غنیمت شمردن! رستاخیز دوباره عارف با انتخاب دو آهنگساز جوان و نسبتا گمنام برای همکاری در آن سال همراه بود: سیاوش قمیشی و بابک بیات. البته بابک بیات پیش از این ترانه «غریبه» یا «ای خدا حرفی بزن» را برای عارف ساخته بود که در سال ۱۳۵۱ به روی فیلمی به همین نام پخش شد. در سال ۵۴، عارف فقط از قمیشی و بیات خواند: قصه گل و تگرگ، باغ بارون زده، عشق، نور و آینه و صدا، ای رسیده از راه از قمیشی و پرنده مهاجر و تپش (۱۳۵۳)، همشهری قدیمی و مادربزرگ از بیات و اینگونه عارف به روز شد. در این پست، ترانه «مادربزرگ» را بار دیگر می‌شنویم با همان ملودی‌های عاشقانه-حماسی بیات و تعابیر زیبا و تصویرسازی‌های باشکوه ِ «ایرج جنتی عطائی». یکی از قدرتمندترین اجراهای عارف که ارکستراسیون زیبای «اریک آرکانت» فرانسوی هم آن‌ها را همراهی می‌کند. کلام از روزگار خوش و معصومانه‌ی شاعر می‌گوید که در جهان قصه‌های مادربزرگ می‌گذشت. جهانی که در سال‌های بعد دود شده و به آسمان رفته بود. #عارف#بابک_بیات #ایرج_جنتی_عطائی #اریک @archivetaraneh