اونجا که مهدی فرجی میگه:عمری مرا به حسرت دیدن گذاشتی‌بین رسیدن و نرسیدن گذاشتی‌یک آسمان پرندگی‌ام دا

اونجا که مهدی فرجی میگه:عمری مرا به حسرت دیدن گذاشتی‌بین رسیدن و نرسیدن گذاشتی‌یک آسمان پرندگی‌ام دادی و مرادر تنگنای "از تو پریدن‌" گذاشتی‌وقتی که آب و دانه برایم نریختی‌وقتی کلید ، در قفس من گذاشتی‌امروز از همیشه پشیمان‌تر آمدی‌دنبال من بنای دویدن گذاشتی ‌،من نیستم ‌... نگاه کن ‌؛ این باغ سوخته‌تاوان آتشی‌ست که روشن گذاشتی‌گیرم هنوز تشنه‌ی حرف توام ولی گوشی مگر برای شنیدن گذاشتی ‌؟آلوچه‌های چشم تو مثل گذشته‌اند اما برای من ، دلِ چیدن گذاشتی‌ ؟حالا برو ؛ برو که تو این نان تلخ رادر سفره‌ای به سادگی من گذاشتی ...❤️💔#ادبیات شب بخیر..