مثلِ آن شاعر...مثل‌ِ چوپانی که خان‌اش، از قبیله‌ رانده باشدمثلِ محکومی که حُکمِ مرگِ خود را خوانده ب

مثلِ آن شاعر...مثل‌ِ چوپانی که خان‌اش، از قبیله‌ رانده باشدمثلِ محکومی که حُکمِ مرگِ خود را خوانده باشدمثل‌ِ آن شاعر که با طغیانِ ترس‌انگیزِ شعرش-غولِ زندان از عذابِ میله‌ها، ترسانده باشدمثلِ گنجشگی که مارِ زنگی‌ِ زهری‌ِ ذهن‌اش-نیمه‌شب از آشیان‌ِ راحت‌اش‌ تارانده باشدمثل‌ِ آن مادر که با آه و فغان و دست‌ِ لرزان-طفلِ بیمارِ خودش را، بادعا خوابانده باشدمثلِ آن مردی که با حالِ پریش‌ و چشم‌ِ گریان-نورِ چشم‌اش را به شهرِ دیگری، کوچانده باشدمثلِ سردارِ شرافت‌‌پیشه‌ی با غیرتی که-در حصارِ خائنان، تنهایِ تنها مانده باشدمثل آن‌ خواننده‌‌ی‌‌ عاشق‌ که با مضرابِ اشک‌اش-آخرین آهنگِ خود را، روزِ مرگ‌اش خوانده باشد‌مثل‌ِ مغروری که رنگ‌ِ زرد و چینِ چهره‌اش را_با نقابِ سرخِ سیلی، از همه پوشانده باشدبی‌صدا‌ هرشب‌ شکستم، له شدم، با شدتی که-بمب‌ِ بی‌رحم‌ِ اتم‌، صد قلعه‌ را کوبانده باشد!❤️💔#محمد_دهقانشب بخیر..