منادامه مادرم بودمبا شباهت هاییکه اختیاری نبودبارهابیرون می زدمتا مثل او نباشمدست آخربه خانه می آمدم

منادامه مادرم بودمبا شباهت هاییکه اختیاری نبودبارهابیرون می زدمتا مثل او نباشمدست آخربه خانه می آمدمبا همان حسرتهادلتنگی ها...من و مادرمتکه هایی از یک لالایی بودیمگاه دورگاه نزدیک#آرزو_نوری@arezunouri