مرا نکاویدمرا بکاریدمن اکنون بذری درستکار گشته‌اممرا بر الوارهای نور ببندیداز انگشتانم برای کودکان م

مرا نکاویدمرا بکاریدمن اکنون بذری درستکار گشته‌اممرا بر الوارهای نور ببندیداز انگشتانم برای کودکان مداد رنگی بسازیدگوش‌هایم را بگذارید تا در میان گلبرگ‌های صدا پاسداری کنندچشمانم را گل‌میخ کنیدو بر هر دیواری که در انتظار یادگاری کودکی‌ست بیاویزیددر سینه‌ام بذر مهر بپاشیدتا کودکان خسته از الفبادر مرغزارهایم بازی کنند.مرا نکاویدواژه بودمزنجیر کلمات گشتمسخنی نوشتم که دیگرانبا آرامش بخوانندمن اکنون بذری درستکار گشته‌اممرا بکاریددر زمینی استوار جایم دهیدنه در جنگلی که زیر سایه‌ی درختان معیوب باشمجای من در کنار پنجره‌هاست.#احمدرضا_احمدییادش گرامی.