قیمت نفت افت کرد، اما سیاست‌های پولی تغییر نکردندآیا حساسیت‌های نسبت به قیمت نفت از بین رفته است؟✍️ حبیب آرین | پژوهشگر بازار: در ماه مارس، افزایش قیمت نفت یکی از محرک‌های اصلی مواضع انقباضی (Hawkish) بانک‌های مرکزی، به‌ویژه فدرال رزرو بود. اما اکنون با بازگشت قیمت نفت WTI به محدوده ۷۰ دلار، یک واگرایی عجیب شاهد هستیم: قیمت انرژی کاهش یافت، اما انتظارات بازار از سیاست‌های پولی تعدیل نشد.این موضوع نشان‌دهنده یک تغییر بنیادین در نگاه بازارهاست؛ جابه‌جایی نگرانی از «شوک‌های هزینه‌ای» به سمت «قدرت رشد اقتصادی».سه دلیل اصلی این وضعیت:۱. پرمیوم ریسک ژئوپلیتیک: ریسک‌های جهانی هنوز پابرجاست و بازارها احتمال شوک‌های جدید را کاملاً کنار نگذاشته‌اند.۲. تغییر در ساختار سیاست‌گذاری: احتمال حفظ نرخ بهره در سطوح بالا، فارغ از نوسانات کوتاه‌مدت قیمت نفت.۳. استثناگرایی رشد (US Exceptionalism): سودآوری شرکت‌ها، موج سرمایه‌گذاری‌های جدید (Capex) و فشار در بازار کار باعث شده رشد اقتصادی آمریکا، تورم را در سطوحی بالاتر از هدف ۲ درصدی نگه دارد.📌 برای نخستین بار از زمان کرونا، تورم غیرچرخه‌ای (Acyclical Inflation) از تورم چرخه‌ای پیشی گرفته است. این یعنی فشارهای تورمی حالا ساختاری و ماندگارتر از تصورات قبلی ما هستند.سؤال اصلی امروز این نیست که «آیا نفت ارزان می‌شود تورم را پایین می‌آورد یا نه؟»، بلکه این است که «آیا رشد اقتصادی آمریکا آن‌قدر قدرتمند است که اجازه ندهد تورم به هدف ۲ درصدی بازگردد؟»اگر پاسخ مثبت باشد، ما وارد دوره‌ای شده‌ایم که نفت ارزان، لزوماً به معنای سیاست پولی انبساطی نیست.@arianmagazine