‍ ‍ 〇🌿🌿سرم را از صدای پنجرهبیرونکه صدا لای مغزم گیر...مردم شهرم دارندلگد لگد فرو و دست‌وپای گلوی‌شانجا مانده‌است در بانک‌هامن پیش از دیدن‌امدیدم کوری‌ام راو دست آزادی بر قلب‌امتیر می‌کشیدحالا سرم را بیرونو خودم را بسته‌امبه بازِ پنجرهتا اتاق‌ام از صدابه دار بزند سکوت‌ا‌ش رابا شرمنده‌گیمردم به فاصله‌ها تا مرگخوش باورند هنوزمی‌شنومکه نسبت‌‌هاشان را با زندگیدر آخرین صفحه‌ی شناسنامه‌امثبت می‌کنمبا مُهر بی‌جوهرهمیشه از بالا‌ستکه فاجعهلکه لکهصدا می‌دهد غلیظو اگر نه آن پایینشناسنامه‌ها با رنگ شادجوهرِ نداشته می‌فروشندبرای زندگیدارد صدای استخوان‌ها می‌آید از لولای این شهرو اتاقِ بن‌بست‌ام،گوشِ این‌همه بی‌صداکه می‌پیچد قرمز در منکاش از گذشتهلگد لگدنَفَراریده بودیم تا امروز.✍شاعر: #علیرضا_مطلبی#کانال_شعر_هفتاد 〇🌿🆔 @haftadpoet‌