📔📒📕📗📘📙#شعر@antimantal1-------------✍ شعری از «علیرضا مطلبی»-------------منتشرشده در سومین شمار

📔📒📕📗📘📙#شعر@antimantal1-------------✍ شعری از «علیرضا مطلبی»-------------منتشرشده در سومین شماره از گاهنامه‌ی آنتی‌مانتال:https://antimantal.com/سومین-گاهنامه‌ی-------------ضخامت فریادم از هندسه‌ی ملاحظاتمشت‌‌مشت درون زده بودو طاغیِ طاق‌های بَعدِ مُدرنم از یزدیِ به اصرارِ هوا، یزدیِ اغراق‌شدهپیِ نماندن می‌ریختبلاتکلیفی آزادی،از استخوانِ هیچ دردی پنهان نبودوقتی استقرارِ پوسیدگی، لای سی‌و‌دو دندان قاطع بوداز سفیدی‌های لباساز بی‌راه راهی این مسیر،تهرانی ساخته نیستنیویورکِ بی‌ملاحظه، پیش‌کشِ محافظه بی‌کاریِ دست‌های همیشه دست‌کش‌‌داربازدار این باز دار راکه در تمام طاغیِ ریخته از زمانپیچیده،در انتهای هستیِ کشیدن، ایستادهنرفته بودبازدار به که می‌گفتم وقتی «که»هم‌ربطِ تمام عدم‌هاجزئی از فعل‌های دیکته‌آتورسطرهای همیشه زندان بود------------- #وب‌سایت_آنتی_مانتال 👇🏻https://antimantal.com/شعری-از-علی‌رضا-مطلبی/📔📒📕📗📘📙‌