🔴⚪️ پیام خداحافظی گابریل مارتینلی با هواداران آرسنال :بالاخره این روز رسید؛ و راستش را بخواهید، هنو

🔴⚪️ پیام خداحافظی گابریل مارتینلی با هواداران آرسنال :بالاخره این روز رسید؛ و راستش را بخواهید، هنوز هم آماده نوشتن یک خداحافظی نیستم… اما سعی می‌کنم.وقتی هفت سال پیش به اینجا آمدم، فقط پسری ۱۸ ساله بودم. ته دلم فکر می‌کردم تا همیشه اینجا می‌مانم. اما زندگی همیشه در حال تغییر است و گاهی ما را به مسیری می‌برد که هیچ‌وقت برایش برنامه‌ریزی نکرده بودیم.آن روزها هزار سؤال توی ذهنم بود؛ آیا روزی قهرمان می‌شویم؟ آیا می‌توانم در یک کشور و فرهنگ جدید موفق شوم؟ آیا در لیگ قهرمانان گل می‌زنم؟ آیا گل‌های مهمی خواهم زد؟ آیا فرصت حضور در المپیک و جام جهانی را پیدا می‌کنم؟ و اصلاً تصورش را می‌کردم که روزی در جام جهانی گل بزنم؟این‌ها تمام فکرهای گابریل ۱۸ ساله بود…و بله، ما موفق شدیم.با آرسنال قهرمان جام حذفی انگلیس و کامیونیتی شیلد شدیم و در نهایت به چیزی رسیدیم که سال‌ها منتظرش بودیم؛ قهرمانی لیگ برتر انگلیس.با تیم ملی برزیل مدال طلای المپیک گرفتم، در دو جام جهانی بازی کردم و یکی از خاص‌ترین گل‌های زندگی‌ام را به ثمر رساندم. و با پیراهن آرسنال هم روی ۹۸ مشارکت در گل رسیدم.هفت سال از عمرم را در این باشگاه گذراندم. احساس می‌کنم یکی از بچه‌های هیل‌اند هستم؛ انگار اینجا من را به فرزندی پذیرفتند. خانواده‌ای پیدا کردم که مراقبم بود و رشد کردنم را در تمام این سال‌ها دید.فقط می‌توانم از همه اعضای باشگاه و هم‌تیمی‌هایم تشکر کنم؛ از آشپزها، تدارکات، پزشکان، نگهبان‌ها، تیم امنیت، رسانه، خدمات، فیزیوتراپ‌ها و تک‌تک بازیکنانی که از سال ۲۰۱۹ تا امروز بخشی از داستان من بودند. ممنون از همه کسانی که در این مسیر کمکم کردند بزرگ‌تر شوم.و اما هواداران… ممنون برای همه چیز. از همان روز اول باعث شدید احساس کنم خانه‌ام اینجاست. هر بار که وارد زمین شدم، با وجود هر اتفاقی، تمام وجودم را برای این پیراهن گذاشتم.آرسنال، ممنون که به من ایمان آوردی و این فرصت را دادی تا خودم را به دنیا نشان بدهم.و بیش از همه، از خانواده‌ام و همسرم تشکر می‌کنم که در تمام این مسیر کنارم بودند و حمایتی را به من دادند که فقط خودمان می‌دانیم برای پشت سر گذاشتن سختی‌ها چقدر ارزش داشت.این سفر خیلی طولانی بود؛ پر از خاطره و تاریخ، و حالا به پایانش رسیده است. این متن را با اشک در چشم‌هایم می‌نویسم، چون واقعاً سخت است هفت سال را در چند جمله خلاصه کنم.از شماره ۳۵ تا شماره ۱۱…یک بار توپچی، همیشه توپچی. ❤️🤍خداحافظ… و باز هم ممنون.