روسهالد اتوبیوگرافی هرمان هسه است که در سال ۱۹۱۴ چاپ شده. هنرمندنقاش معروفی در جایی به نام روسهالد جدا از دیگران با زن و فرزندانش زندگی می‌کنند. هنرمند اما از نظر حسی و عاطفی از زنش و حتی از فرزندانش جداست. او غرق در افکار و اندیشه‌ها و تصاویر خود است. روسهالد برای نقاش داستان شاید کوشک انزوا و یقین اوست که مرگ فرزند او را به سوی شرق و معنویت (هند) سوق می‌دهد. هسه دنبال پاسخ به این موضوع است که آیا میان ازدواج هنرمند و هنر او تناقضی وجود دارد؟ آیا هنرمند باید در تنهایی خویش بماند و بیاندیشد و قلم بفرساید یا نه باید جزئی از اجتماع و ازدواج و الفت باشد؟جایی یوهان ورگات نقاش با پسرش درباره نقاشی، هنر و نیچه حرف می‌زند، این که در جوانی اش افکار و اندیشه‌های فیلسوفان مهم بوده است ولی حالا فقط دوست دارد که تصویر بهتری بکشد و دلیل نقاش شدنش تنها این است که :نقاشی می کنم چون دم ندارم که بجنبانم. چون فکر می‌کند دم داشتن در حیوانات کارکرد حسی، حرکتی دارد.مترجم ایرانی اثر را اسپرلوس به معنی قصر یا کوشک ترجمه کرده، اما نام آن کوشک یا قصر، روسهالد است. کاش همان نام روسهالد می‌گذاشت.