.تا وقتی «من» را بدن، ذهن و داستان شخصی بدانم،جهان همچون رؤیایی ادامه دارد —تصاویر می‌آیند و می‌روند،و من در میان آن‌ها سرگردانم.اما لحظه‌ای که تفحص آغاز می‌شود…«این من کیست؟»با بازگشتِ آگاهی به سرچشمه‌ی خویش،فرافکنی فرو می‌ریزد،پرده از تصویر جدا می‌شود،و آنچه می‌ماند آگاهیِ ناب است —بی‌مرز، بی‌نام، بی‌ترس.رهایی نه در تغییر دنیا،بلکه در شناختِ منشأ «من» است.در پیج اساتید بزرگ باطنی با سخنان ناب و آموزه‌های عمیق اساتید روشن‌ضمیر جهان آشنا شو.راهی به درون، نوری به برون... 🌌📲 @asatidebateni