راد  مردی   از  مروت   پیشه   می ماند  به  جا نیکنامی   در  جهان ، همیشه   می ماند  به  جا روشن   از   اندیشمندان    می شود    راه  بشر می روند   و   پرتو    اندیشه   می ماند  به جا تا  شرابت   صاف  گردد ،  رنج   بردی  ساقیامیگساران می خورند و شیشه می ماند به جا کوه را  از تیشه ی  فرهاد ، بر دل  کینه نیستبر  تنش   اما   نشان   تیشه   می ماند   به جادر  بهاران  برگ و بار  آید  سراغت  ای درختدرخزان  اما به  پایت ،  ریشه  می ماند به جاشاخ  و  برگ  بیشه  را  ،  شاید   بسوزاند شررباز  "فاخر " ریشه ها  در بیشه  می ماند به جا علی عمرانی ،فاخر ۱۴۰۴/۷/۳لینک پیوستن به کانال@ashaar_ali_omrani