داشتم فکر میکردم ،محتاج بودن خیلی کلمه غریبیِ واسه خودش !"محتاج" میخونیمش اما انگار دردِ انگاری کلی غصه ریختن تو وجودش ،محتاجم بهت چقدر میتونه غم انگیز باشه؟میدونی چقدر؟اونقدر که شونه هام فقط به تکیه دادن رو شونه های تو عادت کرده ،که باید باشی تا نفس در بیاد،باید بمونی کنارم تا بگذره این زندگی ،اونقدر که چشمام فقط بلده حرفای چشمای تو رو بخونه ،اونقدری که گوشام فقط به شنیدن دوستت دارم از تو عادت کردن و دستام فقط بلدن دستای تو رو از حفظ بشن ،محتاج بودن غم داره ،یه غمی اندازه ی پاییز بی خش خشِ برگا زیر پا ،یه غمی اندازه ابرِ بی بارون ،محتاج بودن درد داره ،یه دردی اندازه دردِ منوقتایی که بی توام ...@ashghanetori 🍃