🔴 پنجاه خصلت از فضایل اخلاقی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم۱-هنگام راه رفتن با آرامي و وقار راه مي‌رفت.۲-در راه رفتن قدم ها را بر زمين نمي‌کشيد.۳-نگاهش پيوسته به زير افتاده و بر زمين دوخته بود.۴-هرکه را مي‌ديد مبادرت به سلام مي‌کرد و کسي در سلام بر او سبقت نگرفت.۵-وقتي با کسي دست مي‌داد دست خود را زودتر از دست او بيرون نمي‌کشيد.۶-با مردم چنان معاشرت مي‌کرد که هرکس گمان مي‌کرد عزيزترين فرد نزد آن حضرت است.۷-هرگاه به کسي مي‌نگريست به روش ارباب دولت با گوشه چشم نظر نمي‌کرد.۸-هرگز به روي مردم چشم نمي.دوخت و خيره نگاه نمي.کرد.۹-چون اشاره مي‌کرد با دست اشاره مي‌کرد نه با چشم و ابرو.۱۰-سکوتي طولاني داشت و تا نياز نمي شد لب به سخن نمي گشود.۱۱-هرگاه با کسي، هم صحبت مي شد به سخنان او خوب گوش فرا مي داد.۱۲-چون با کسي سخن مي گفت کاملا برمي گشت و رو به او مي نشست.۱۳-با هرکه مي نشست تا او اراده برخاستن نمي کرد آن حضرت برنمي خاست.۱۴-در مجلسي نمي نشست و برنمي خاست مگر با ياد خدا.۱۵-هنگام ورود به مجلسي در آخر و نزديک درب مي نشست نه در صدر آن.۱۶-در مجلس جاي خاصي را به خود اختصاص نمي داد و از آن نهي مي کرد.۱۷-هرگز در حضور مردم تکيه نمي زد.۱۸-اکثر نشستن آن حضرت رو به قبله بود.۱۹-اگر در محضر او چيزي رخ مي داد که ناپسند وي بود ناديده مي گرفت.۲۰-اگر از کسي خطايي صادر مي گشت آن را نقل نمي کرد.۲۱-کسي را بر لغزش و خطاي در سخن مواخذه نمي کرد.۲۲-هرگز با کسي جدل و منازعه نمي کرد.۲۳-هرگز سخن کسي را قطع نمي کرد مگر آنکه حرف لغو و باطل بگويد.۲۴-پاسخ به سوالي را چند مرتبه تکرار مي کرد تا جوابش بر شنونده مشتبه نشود.۲۵-چون سخن ناصواب از کسي مي شنيد. نمي فرمودـ «چرا فلاني چنين گفت» بلکه مي فرمود « بعضي مردم را چه مي شود که چنين مي گويند؟»۲۶-با فقرا زياد نشست و برخاست مي کرد و با آنان هم غذا مي شد.۲۷-دعوت بندگان و غلامان را مي پذيرفت.۲۸-هديه را قبول مي کرد اگرچه به اندازه يک جرعه شير بود.۲۹-بيش از همه صله رحم به جا مي آورد.۳۰-به خويشاوندان خود احسان مي کرد بي آنکه آنان را بر ديگران برتري دهد.۳۱-کار نيک را تحسين و تشويق مي فرمود و کار بد را تقبيح مي نمود و از آن نهي مي کرد.۳۲-آنچه موجب صلاح دين و دنياي مردم بود به آنان مي فرمود و مکرر مي‌گفت هرآنچه حاضران از من مي شنوند به غايبان برسانند.۳۳-هرکه عذر مي آورد عذر او را قبول مي کرد.۳۴-هرگز کسي را حقير نمي شمرد.۳۵-هرگز کسي را دشنام نداد و يا به لقب هاي بد نخواند.۳۶-هرگز کسي از اطرافيان و بستگان خود را نفرين نکرد.۳۷-هرگز عيب مردم را جستجو نمي کرد.۳۸-از شر مردم برحذر بود ولي از آنان کناره نمي گرفت و با همه خوشخو بود.۳۹-هرگز مذمت مردم را نمي کرد و بسيار مدح آنان نمي گفت.۴۰-بر جسارت ديگران صبر مي فرمود و بدي را به نيکي جزا مي داد.۴۱-از بيماران عيادت مي کرد اگرچه دور افتاده ترين نقطه مدينه بود.۴۲-سراغ اصحاب خود را مي گرفت و همواره جوياي حال آنان مي شد.۴۳-اصحاب را به بهترين نام هايشان صدا مي زد.۴۴-با اصحابش در کارها بسيار مشورت مي کرد و بر آن تاکيد مي فرمود.۴۵-در جمع يارانش دايره وار مي نشست و اگر غريبه اي بر آنان وارد مي شد نمي توانست تشخيص دهد که پيامبر کداميک از ايشان است.۴۶-ميان يارانش انس و الفت برقرار مي کرد.۴۷-وفادارترين مردم به عهد و پيمان بود.۴۸-هرگاه چيزي به فقير مي بخشيد به دست خودش مي داد و به کسي حواله نمي کرد.۴۹-اگر در حال نماز بود و کسي پيش او مي آمد نمازش را کوتاه مي کرد.۵۰-اگر در حال نماز بود و کودکي گريه مي کرد نمازش را کوتاه مي کرد.امام_زمانویژگیهای_اخلاقی_منتظران