.🔥 لَعن یا سَبّ؟! بیانِ تفاوت لعن و سب در موضوع برائت...(قسمت دوم)🔴 اگر «سبّ» همان «لعن» باشد، بای

.🔥 لَعن یا سَبّ؟! بیانِ تفاوت لعن و سب در موضوع برائت...(قسمت دوم)🔴 اگر «سبّ» همان «لعن» باشد، باید در روایات مربوط به سبّ، بتوانیم آن را «لعن» ترجمه کنیم...البته اینکه سبک و سیاق این سب چیست و با چه ملاحظاتی و چگونه باید انجام شود موضوع دیگری است...♦️امام باقر علیه‌السلام از رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل می‌فرمایند:«سِبَابُ الْمُؤْمِنِ فُسُوقٌ، وَقِتَالُهُ كُفْرٌ، وَأَكْلُ لَحْمِهِ مَعْصِيَةٌ، وَحُرْمَةُ مَالِهِ كَحُرْمَةِ دَمِهِ»«دشنام دادن به مؤمن فسق است؛ جنگیدن با او کفر است؛ خوردن گوشت او [غیبت او] معصیت است و حرمت مال او مانند حرمت خون اوست»📚 الکافي ج۲ ص ۳۵۹، كتاب الإيمان والكفر♦️ و در همان باب آمده است:«لَا تَسُبُّوا النَّاسَ فَتَكْتَسِبُوا الْعَدَاوَةَ بَيْنَهُمْ»«به مردم دشنام ندهید که میان آنان دشمنی ایجاد می‌کنید.»📚 الکافي ج۲ ص۳۶۰✍ آیا اینجا «سبّ» یعنی «لعن»؟خیر...مضمون روایت کاملاً درباره بدزبانی، دشنام و ایجاد دشمنی از راه زبان است...♦️شاهد دیگر:در روایت دیگری درباره شخصِ ملعونی که به امیرالمؤمنین علیه‌السلام اهانت می‌کرد، تعبیر:«سَمِعْتُهُ يَشْتُمُ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلَامُ»آمده است...«شنیدم که علی علیه‌السلام را دشنام می‌دهد»و در روایت بعد تعبیر:«رَجُلٍ سَبَّابَةٍ لِعَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَامُ»آمده است...📚 الکافي ج ۷ ص۲۶۹یعنی در همان فضای روایی:يَشْتُمُ عَلِيّاً = علی علیه السلام را دشنام می‌دهدوسَبَّابَةٌ لِعَلِيّ = سبّ‌کننده علی است🔥 بنابراین در ادبیات حدیثی شیعه، «سبّ» یک واژه مبهم برای «لعن» نیست؛ بلکه در کاربرد روشن خود، شتم و دشنام است.📌 نتیجه قسمت دوم:اگر کسی می‌خواهد «سبّ» را فقط «لعن» معنا کند، باید ابتدا این روایات روشن اصول کافی را پاسخ بدهد.چون خودِ روایت، «سبّ» را در معنای شتم و دشنام به کار برده است.🔔 ان شاء الله الجبار این نوشتار ادامه دارد...🤲 اللهم عجل لولیک الفرج...🔥 اللهم العن الجبت والطاغوت والنعثل...#سب‌