‍ شاید تو این مدت بخاطر حجم بالای کار و خیلی از محدودیتا، فرصت نشده بود تا خیلی از نتایجی که تو عصر رشد افتاده رو توضیح بدیم. ولی خلاصش اینه که تو یه بازه دو سال و نیم، بچه های عصر رشد تونستن با تمام محدودیتا و با کمک هسته های مشابه، مدلایی ارائه بدن که بازیگرای مختلف حوزه تولید چیزی بالغ بر دو میلیارد تومن رو به گردش در بیارن! از هدفمند کردن تحقیقات دانشگاه تا احیا کردن بعضی از امکانات بلا استفاده تو حوزه تولید! از بازارسازی واسه تولیدات خرد و متوسط تا درآمدزایی برای هم دانشگاهی و هم اقشار مختلف جامعه! (اینا تازه دست گرمیه!)اما چیزی که باعث این حرکت شده، اون روحیه "ما می توانیم" هستش. شاید میانگین سنی ما حدود 24-25 سال باشه و امکانت ما تقریبا هیچ! ولی اون حس دغدغه مندی و بی تفاوت نبودنی که "انقلاب اسلامی ایران" در ما به وجود آورده رو نمیشه با هیچ چیز دیگه ای عوض کرد! اگر انقلاب نبود شاید ما هم به جای دغدغه مندی برای سرنوشت کشورمون مثل جوونای اروپایی دنبال کلوب های شبانه و تامین منافع خودمون بودیم و معلوم نبود کی میخاد مملکت رو بسازه.فعالیتای ما تو عصر رشد یه لطف نیست، بلکه تکلیفیه که تک تک ما باید بهش عمل کنیم. تکلیف! همین الانش که داریم این متنو میخونیم به یاد بیاریم خون هایی برای من و شما روی زمین ریخته. و خیلیا دور از خانواده هاشون، تو مرزها از کمترین امکانات محرومن! دهه فجر نه کلیشه ای، از صمیم قلب مان مبارک!@asr_e_roshd