آیا چه دیدی آن شب در قتلگاه یاران؟چشم درشت خونین،ای ماه سوگواران!از خاک بر جبینت خورشیدها شَتک زدآند

آیا چه دیدی آن شب در قتلگاه یاران؟چشم درشت خونین،ای ماه سوگواران!از خاک بر جبینت خورشیدها شَتک زدآندم که داد ظلمت فرمان تیر بارانرعنا و ایستاده،جان ها به کف نهاده،رفتند و مانده بر جا ما خیل شرمسارانای یار،ای نگارین!پا تا سر تو خونین!ای خوش ترین طلیعه از صبح شب شماران!داغ تو ماندگار است،چندانکه یادگار است،از خون هزار لاله بر بیرق بهارانیادت اگرچه خاموش،کی می شود فراموش؟نامت کتیبه ای شد بر سنگ روزگارانهر عاشقی که جان داد،در باغ سروی افتاد،برخاک و سرخ تر شد خوناب جوی بارانسهلش مگیر چونین،این سیب های خونینهر یک سری بریده است بر دار شاخسارانباران فرو نشسته است اما هنوز در باغخون چکه چکه ریزد ازپنچه ی چنارانباران خون و خنجر،گفتی و شد مکررشاعر خموش دیگر! (باران مگو،بباران!)حسین منزویعصر انسان شناسی عمیقاً به تمامی ایرانیان داغدار فاجعه دیماه 1404 را تسلیت عرض می کند🖤🖤🖤@asre_ensan