سال‌هاست یکی از ضعف‌های جدی نظام آموزشی کشور، فاصله گرفتن آموزش از «تربیت» است؛ نسلی را برای امتحان و کنکور آماده کرده‌ایم، اما گاهی از تربیت نسلی مسئول، مطالبه‌گر، ایثارگر و آشنا با فرهنگ فداکاری غافل مانده‌ایم.فرهنگ ایثار و شهادت نیز نباید به چند مناسبت تقویمی، نصب چند تصویر در راهروها یا یک درس «آمادگی دفاعی» محدود شود. این فرهنگ زمانی ماندگار می‌شود که دانش‌آموز آن را زندگی کند؛ در اردو، در کار جهادی، در کمک به دیگران، در فعالیت‌های تربیتی و حتی در تجربه‌های جمعی و تفریحی.حالا از دل یکی از روستاهای قائمشهر، «مجتمع آموزشی برکت» به دل این کارزار زده است؛ مجموعه‌ای که تلاش کرده مدرسه را از یک ساختمان آموزشی صرف، به محیطی برای تربیت اجتماعی و فرهنگی دانش‌آموز تبدیل کند.برگزاری اردوهای جهادی، تربیتی و تفریحی، توجه به روحیه جمعی، مسئولیت‌پذیری و تلاش برای نمایان کردن فرهنگ ایثار و شهادت، نشان می‌دهد می‌توان از کلیشه‌های معمول فاصله گرفت و الگوی متفاوتی از مدرسه ساخت.اگر قرار است درباره تحول در آموزش و پرورش جدی صحبت کنیم، باید چنین تجربه‌هایی را دید، شنید و تقویت کرد. شاید یک مدرسه از دل یک روستا بتواند الگویی ارائه دهد که بسیاری از مدارس بزرگ کشور سال‌هاست در جست‌وجوی آن هستند.مجتمع آموزشی برکت می‌تواند نه فقط یک مدرسه موفق، بلکه یک «الگوی مدرسه تراز» و حتی در صورت تداوم و توسعه این مسیر، یکی از مدارس شاخص کشور باشد؛ مدرسه‌ای که در آن آموزش در کنار تربیت قرار گرفته و فرهنگ ایثار و شهادت از کتاب درسی بیرون آمده و به متن زندگی دانش‌آموزان وارد شده است.به قلم امیرحسین رمضان‌نژاد