میری تو یه مغازه یه لباس رو نگاه می‌کنی، قیمتش رو می‌پرسی، می‌بینی کلاً از بودجه‌ت بالاتر هستدلت می‌

میری تو یه مغازه یه لباس رو نگاه می‌کنی، قیمتش رو می‌پرسی، می‌بینی کلاً از بودجه‌ت بالاتر هستدلت می‌خواد راحت بگی: ممنون، نمی‌خوامولی یه چیزی توی دلت میگه: آخه فروشنده چی فکر می‌کنه؟ اون یکی مشتری‌ها نگاهم نمی‌کنن؟خلاصه، تهش اون لباس رو میخری، میری خونه، پشیمونی و یه چیز توی کمد می‌مونه که هیچ‌وقت نمی‌پوشیشاما واقعیت قضیه اینه که: هیچ‌کس اونقدر که تو فکر می‌کنی بهت توجه نداره. همه غرق زندگی و مشکلات خودشونن. یه نفر هم اگه نگاهت کنه، دو دقیقه بعد یادش می‌رهوقتی این رو بفهمی، دیگه تصمیم‌هات رو برای خوشایند بقیه نمی‌گیری، برای خودت می‌گیریاین خطای ذهنی اسمش هست: اثر اسپات‌لایت@asrsulduz