@asru1در توبه نامه‌ها بنويسيدممن ‌لیقه‌ی زبان شما هستمسگ‌های بی‌محله بليسيدممن توله‌استخوان شما هستم

@asru1در توبه نامه‌ها بنويسيدممن ‌لیقه‌ی زبان شما هستمسگ‌های بی‌محله بليسيدممن توله‌استخوان شما هستممن كاسه‌ی دهان خودم را باخوش‌بوترين لغات می‌آميزم چون رختِ چرک توی لگن امافحشم كه در دهان شما هستماينجا در انزوای جهان، چيزیشكلِ ستاره‌ای ست كه می‌سوزدآيا قرار نيست ببينيدم؟!من نيز در ميان شما هستم!من چيستم؟ برادر كمرنگِسلول‌های خون شما مردممن كيستم؟ شمای شما مردممن جمع مهربان شما هستم...با خنده‌های كوچک و معلولمدر فقر مثل مورچه می‌لولمهم دستبوسِ لقمه‌ای از نانمهم شوربای نان شما هستممن استكانْ شكسته‌ی تنهایِروز خمار بودنتان بودمبعد از شراب‌خواری‌تان هم نيزلِردی در استكان شما هستمآری جهان جهنم غمگينی‌ست بی‌هم‌قفس شدن غم غمگينی‌ستچون از شما هزار جهان دورمغمگين‌تر از جهان شما هستماندوه‌تان به شكلِ جفاهاتانطوری عبور می‌كند از من كهحس می‌كنم شما شب بارانیمن نيز ناودان شما هستمگنجشک‌های ساده‌ی خوشحالی!من با هوای آبی و نمناكمبا ارتفاع روشن و غمناكمعمری‌ست آسمان شما هستمپايان شاهنامه‌ی ناخوش، منخاكستر غرور سياوُش، منمن سربه‌دار و سوخته‌پر، گويامن نيز قهرمان شما هستم#حسین_صفا@asru1