قاصدک‌های پریشان را که با خود باد بردبا خودم گفتم مرا هم می‌توان از یاد بردای که می‌پرسی چرا نامی ز ما باقی نماندسیل وقتی خانه‌ای را برد از بنیاد بردعشق می‌بازم که غیر از باختن در عشق نیستدر نبردی این‌چنین هرکس به خاک افتاد بردشور شیرین تو را نازم که بعد از قرن‌هاهر که لاف عشق زد، نامی هم از فرهاد بردجای رنجش نیست از دنیا که این تاراجگرهرچه برد از آنچه روزی خود به دستم داد برددر قمار دوستی جز رازداری شرط نیستهر که در میخانه از مستی نزد فریاد برد#فاضل_نظری@asru1