@asru1ای من! که‌ای؟ که‌ای تو که این‌گونه جان‌به‌لبغرق خودی؟ که‌ای؟ که‌ای ای من که بی‌سببداری به باد می‌روی؟ ایام را نگاه!شب، روز، روز، شب شد و شب، روز. روز و شببا خویشتن به جنگی و با دیگران به صلحای مجمع نبوغ و جنون! ای ابوالعجب!ای خاک سرد منتظر جسم خسته‌اتاز لحظهٔ ولادت، شهکار ام و اب!با من بگو که‌ای تو که ابنای روزگار دادند پیشوای پریشانی‌ات لقب؟آیا چه کرده‌ای که چو آنان که بگذریمهرگز نخواستی که کنی آب و نان طلباز ناکسان و نیز بدین‌گونه دشمنندبا تو؟ بگو که‌ای تو که من با تو از تعبجانم به لب رسید و جهانم تباه شد.ای مایهٔ عذاب بگو تا من از غضببر این و آن نشورم و بر ظلم و تیرگیتا رام رام رام بماند مرا عصبمانند سیب‌های زمینی که بی‌رگند#علی‌اکبر_یاغی‌تبار@asru1