زادم از رنج و همچو نوزادیلحظهٔ شاد شیونم باشداز سیاهی گذشته‌ام چون صبحبا تو روزان روشنم باشدبعد بسیا

زادم از رنج و همچو نوزادیلحظهٔ شاد شیونم باشداز سیاهی گذشته‌ام چون صبحبا تو روزان روشنم باشدبعد بسیار خویشتن‌داریوقت از خویش بردنم باشددام بگذاری و شکار شومدانه‌های تو ارزنم باشدآهنم را چو موم نرم کنیحیله‌های تو رهزنم باشدموی من روی شانه‌هات یلهدست تو دور گردنم باشدشب به خواب خوشی فرو برویصورتت روی دامنم باشدصبح سردی ز خواب برخیزمخود لباس تو در تنم باشدمرغ دلداده! گلشن تو منموقت دعوت به گلشنم باشدعاطفه طیه (۴٠۴/۷/۷)@atefeh_tayyeh