خسته از مادرگرچه مادر عزیز و زیبا بودچشم همسایگان به دنبالششوهرش قدر او نمی‌دانستپس فروریخت کاخ آمال

خسته از مادرگرچه مادر عزیز و زیبا بودچشم همسایگان به دنبالششوهرش قدر او نمی‌دانستپس فروریخت کاخ آمالشبخت او تیره بود و برگشتهروی او آفتاب عالم بودما چو ذره به سمت او پویانگر نگاهش به سوی ما کم بودبوی سیگار از لباس و تنشچشم ما را به اشک می‌آوردلقمه نانی که دستمان می‌دادلب ما را به خنده وامی‌کردشوهر مست چشم‌ناسیرشرخت مادر به قحبگان می‌دادکم می‌آورد هر زمان ناچارنان او را به گربگان می‌دادبعد یک عمر ماجراجوییگر چه یک شهر کهنه‌دشمن داشتمی‌تراشید دشمن از دیواردر همین یک هنر فقط فن داشتدشمنانش اگر به دنبالشراه مادر به خشم می‌بستندآه ما بود و زخم سیلی بوداین ستم‌پیشه‌مردمان مستند! تا که مادر دگر لگد نخوردخود لگدخورده و سیه بودیمدر نگاه غریبگان جمعیپست و بیکاره و تبه بودیمزخم اندوه بر دل و پیکرخسته از بخت، خسته از داورخسته از ردّ خونمان بر درخسته از خویش، خسته از مادرعاطفه طیه (۴٠۴/۷/۲)@atefeh_tayyeh