گاهی به صورت عجیبی، مات فقدان عقل در جمجمه ی این مردم میشوم!گاهی کوتاه خود را از میان آنها با گلوله ای میکشم!گاه برای رهایی، دهان به سوی گزاف گویی هایشان میچرخانم که پتک پوچیشان ناباورانه بر مغزم کوبیده می‌شود!مضحک است امید به رستگاری این جماعت!از خداوند خواستارم که من نیز از دسته اغیار شوم!Troy @Atlanticcc