روز پزشک مبارک باد.«یادداشتی به بهانه گرامیداشت روز پزشک به قلم هادی شوشتری نماینده سابق مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه قوچان و فاروج »❇️پزشک دهکده🔹یادکرد مرحومه «خدیجه غلامی»✍به قلم دکتر هادی شوشتری#قسمت_اول:اول شهریور سال‌گشت تولد ابوعلی حسین بن عبدالله بن سینا (۴۲۸-۳۷۰) به نام روز پزشک نامگذاری شده است.بخشی از شهرت فراگیر ابوعلی سینا  به‌خاطر نگارش دو کتاب مهم به‌نام کتاب "قانون" و دومی به نام "شفاء" می باشد.سوگمندانه با تلخی باید اعتراف کرد که  هر دو کتاب در داخل کشور خیلی شناخته شده نیستند. اساتید محترمی همچون دکتر ابراهیمی دینانی، دکتر نجفقلی حبیبی، دکتر اعوانی و آیت الله دکتر محقق داماد در انجمن حکمت و فلسفه شفاء و قانون را تدریس می کنند، با این همه کتاب‌های "قانون" و "شفاء " در اروپا شناخته‌شده‌تر است تا ایران.موضوع کتاب "قانون" طب و پزشکی است و موضوع کتاب "شفا "فلسفه و علوم عقلی است. با این‌که عنوان کتاب "شفا" با طب و پزشکی بیشتر هم‌خوانی و تناسب دارد، اما موضوع آن فلسفه است.دکتر سید حسین نصر استاد ایرانی مقیم امریکا در برنامه مستندی می‌گفت: «بین سلامت تن و جان ربط وثیق وجود دارد. رابطه این دو مثل رابطه ظرف و مظروف است.»مولانا در مثنوی ومعنوی می‌فرماید دانه‌های طلاگونه گندم؛ وقتی به کندو سرازیر می‌شود گویی روح  و جان است که در ظرف تن حلول می‌نماید.قصه کتاب‌های حکیم ابوعلی سینا - قانون و شفا- قصه ظرف و مظروف است و اصولا حکیم به کسی گفته می‌شود که هم به تن و هم به روح وجان کار دارد:دانه معنا بگیرد مرد عقل/ننگرد پیمانه را چون گشت نقل.زاد روز تولد حکیم ابوعلی سینا - #روز_پزشک - را به همه پزشکان ، کنشگران عرصه بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی  و پرستاران تبریک عرض می‌نمایم و به این مناسبت، اجازه میخواهم از «پزشک دهکده» یادی نمایم.دهه چهل و پنجاه ینگجه را تصور کنید، نه از خانه بهداشتی که اولین حلقه در نظام خدمات بهداشتی و درمانی  است، خبری بود و نه ارتباطات به شهر راحت و آسان بود. در چنین فضایی اگر در روستا دست کسی می‌شکست، یا خانم بارداری می‌خواست وضع حمل نماید، یا کسی دچار مریضی می‌شد و یا کسی دچار ناراحتی روحی می‌شد چه باید می‌کرد؟ به مطب کدام ارتوپد، به کدام پزشک عمومی و به کدام روان‌شناس و روان‌درمان‌گر باید مراجعه می‌کرد؟ و چه کسی رنج و مرارت تن و جان او را تقلیل می‌داد و کم می‌کرد.دهه چهل را سن من قد نمی‌دهد ولی اواسط دهه پنجاه را به یاد دارم. خانم و بانویی به معنای واقعی در ینگجه بود که هم متخصص ارتوپد بود، هم پزشک عمومی و هم روان‌درمان‌گر‌ و روان‌شناس.نمی‌دانم خانم "نیکو خردمند" بازیگر سینمای ایران را به یاد دارید یا خیر؟ شبیه نیکو خردمند.خانم و جالب این است که مادرم به جای واژه خانم از کلمه "خاتون" استفاده می‌کرد؛ خانم و خاتونی با قدی بالا، چشمانی نافذ که به عسلی می‌زد و صدایی رسا و شفاف که کلمات را درست و صحیح اداء می کرد. در گفت‌وگوی روزمره و در تعامل با مردم روستا انگار واژه‌ها را از فرهنگ‌نامه دکتر عمید انتخاب و استخراج می‌کرد.خانم خدیجه غلامی همسر مرحوم آشیخ حسین‌اصغر شوشتری و خواهر مرحوم حسن‌خان، عبدالعلی، علی‌خان و محمدخان غلامی بود. وقتی راه می‌رفت فکر می‌کردی بانو نیکو خردمند است که از منتهی الیه خیابان بزرگ روستا که روستا را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌کرد؛ می‌آید و استوار قدم برمی‌دارد. بابت ویزیت‌هایش هزینه‌ای دریافت نمی‌کرد و داروهای گیاهی.اش را با سخاوت‌مندی به مراجعانش تقدیم می‌کرد. هم تن رنجور و بیمار مریض را تیمار می‌کرد و هم مثل حکمت سینوی غافل از روان و جان بیمار نمی‌شد.سال‌ها، حدیثی را می خواندم که می‌فرمود: «در روی زمین، خداوند بندگانی دارد که وجودشان در هر کجا که باشند باعث تقلیل مرارت و راحت جان مردم است و آنان همانند شمع روشنایی‌بخش زندگی تار مردم بیچاره هستند.»روز پزشک مبارک باد .💐#نشریه_اترک_قوچانhttps://t.me/AtrakQuchanNewspaper