از تبارِ آبانِ مهربان است.نشاط بخش، خوشذوق و سلیقه، مهربانِ بی بدیل.از همانهایی که باید یک رفیقِ اصل

از تبارِ آبانِ مهربان است.نشاط بخش، خوشذوق و سلیقه، مهربانِ بی بدیل.از همانهایی که باید یک رفیقِ اصلش را داشته باشی.مادرِ سازهای بی پناه است و هم مسیر روزهای آفتابی و بارانی.فرزانه را از همان روزهایی که غوطه ور در مهر رادیو بودم، میشناسم.نمیدانم از چه روز و ثانیه ای برایم عزیزتر شد، اما بی شک، سرسختِ زلالِ خوش انرژی بودنش، او را مبدل به یکی از همسفرهای دوست داشتنی من میکند، طوری که با او ساعتها میتوانم از دنیای صدا، کتابها، عطرها حرف بزنم و قلبم سرزنده تر شود.به روزهای پیشین جامانده در دوردستها که مینگرم، با فرزانه، روزگاری را ورق زده ایم، روی امواج صدا و قلم رقصیده ایم، پای آرزوهایمان را امضا زده ایم، بومهای دیوانه را به کام قلبمان رنگ کرده ایم...زندگی، صحنه ی یکتای زیباییست، اما حضور همسفرهای شفیقی چون دخترِ پاییز، فرزانه ی زیبا نگاه، صحنه را سبزتر میکند...بی بهانه و مناسبت: فرزانه نازنین، برایت شوقی بی انتها میخواهم تا برق لبخندت هرگز به خاموشی نگرایدپ.ن: این متن رو آنیتای عزیز برای من نوشته و کلی با خوندنش حال خوب بهم تزریق شد.ممنونِ مهربانیتم آنیتا!