🍃همه جا پر شده از قصه ی چین و شکنماین که لبریز شده عرصه ی خاک از دهنمدلم از تنگیِ جانم به ستوه آمد

🍃همه جا پر شده از قصه ی چین و شکنماین که لبریز شده عرصه ی خاک از  دهنمدلم از تنگیِ جانم به ستوه آمده است مثل آنست که بر روی تن خود کفنمشعر پیچیده به من ترمه ای از دلبری اتبا تو آن لاله ی حمرانیِ دشت و دمنمپای عشق تو منم سخت ترین ریشه به خاکدر دل سنگترین سنگ هجوم گَوَنمباز کن قلعه ی آغوش  که مأوا گیرداین تن دربدر دور شده از وطنمدوختم لب به لب و نخ ندهم هیچ به حرفگرچه از شوق حضور تو لبالب سخنم بعد تو شرط من این است که جز قند لبتلب به فنجان  شکرپاره ی شعری نزنمماندنم باب رسیدن به تو از مصلحت استزود  میخواهم از این فاصله ها دل بکنمدشت را برد اگر  فتنه ی آهوشدنم مدتی هست که در معرکه ها شیر زنم #اڪرم_نورانی#خوانش_محمدرضا_مومن_نژاد#با_سپاس_فراوان_از_مدیریت_#گروه_صدای_دیدارhttps://t.me/banoo_noorani