تو نسبت خونی داریبا خوشه های انگوری که از حوصله‌ی من آویزانندسرخسرخ سرخ می‌شود گونه‌ی من هنوز و همیش

تو نسبت خونی داریبا خوشه های انگوری که از حوصله‌ی من آویزانندسرخسرخ سرخ می‌شود گونه‌ی من هنوز و همیشهاز بوسه‌ی تو و صبر انگورهایی کهاز رگ های آبی تو چیده ام.ناخن بر پوست تو می‌کشم...بعد از اولین باران نرگس می‌روید از سر انگشتانم! تا خانه ام مست شود در زمستانی که می‌پرهیزد و می‌لرزد و نمی‌نوشد!#عرفان_محمودیان