همیشه چیزاي بد با حضور یه آدم خوب قابل تحمل مي‌شن، مثلا فرض کن با اوني که دوسش داري تو ترافیک باشي، یا توي آسانسور گیر کني، یا مثلا واست غذا درست کنه اما خیلي خوب نشده باشه، یا اصلا بري دنبالش نیم ساعت تو رو معطل کنه، مي‌بیني؟ این چیزا اصلا قابل تحمل نیستن اما اگه اوني که دوسش داري باشه تو واسه هیچ کدوم از اینا هیچ اعتراضي نمي‌کني، اصلا آدم تو جهنم باشه اما اوني که دوسش داره کنارش باشه‌.