‍ قاب يك پنجره وخاطراتي كه دراو مي بينمروزهايي كه گذشتسالهايي كه دراو خوابيده استدرپَسِ پَرده ي اين پنجرهِ منكودكي هايم رابه تماشا بودملحظاتي كه پراز شور و شعفشيطنت هاي خوش كودكيمخاله بازيهاييكه پرازعشقپراز عاطفه بودتوي صندوقچه ي خاطره امروزهایي سفيد.....لحظاتي سياهعصرهايي پراز عطرِ اميدهمه باهم مرا باخود بُردمادر وقصه و شبهاي خوش تابستاننُقل شيرين پَرِ روسريشمي بردذهن مرا...تافراسوي زمانپنجره بازشد و خاطراتم گل كردمثل آن باغچه ي کنجِ حيات مثل آن شب بوييكه به گلدان دلم عطرتورا مي بخشيدمي نشينم لب حوض بازي ماهيها ونسيم خنكي كه طراوت مي داد همه ي روح مراكاش اين پنجره كه پراز احساس است روبه سمت افقي باز شودكه پراز عاطفه است وتورا مي آوردازپسِ كوه فراق مثل خورشيدِ همان صبح قشنگآي اي پنجره ها بازهم قلب مرا دريابيدوبگوييدنسيم بنوازد زنوجان مرا كه پراز تشويشمخسته ودل ريشم من دراين جاده ي تنهاييچشم در راه هنوز مانده........ تابرسد صبح اميد معني صبح سپيد#فریبا_دارابی کانال دلنوشته های فریبا دارابی@fariba_darabi48@Ayene_eshgh