.سناریوی چشمانت را بارها می نویسمنگاه میکنم به تو تو را زنی میبینم با بوسه های انتظار گویی زاده ئ صب

.سناریوی چشمانت را بارها می نویسمنگاه میکنم به تو تو را زنی میبینم با بوسه های انتظار گویی زاده ئ صبری،وجولان میدهد آفتاب با گرمای تنتتو را باید ستایش کردزنی با چشمانی فیروزه ای که میان چرخش آسمان ماه را تداعی میکندتو زن هستی  با دلبری حوا و به نازکی حریر شبتابزنی که گاهی دلش را در انتظار جا مینهد و موجز می شود میان دستان تنهایی یک مردتو زن هستی و در تردید واژه های خشک مذهب تو را می سوزانند ونهال عشقت را در دانه های کال یک میوه می خشکانند تو زیبایی به لطافت حوریان بهشتی که مرد را به رسوایی میکشاند ،روحت را به هزاران ناسزا زخم می دهند وتنت را به همخوابی جسمشانآسوده می کنند تورا زن می نامند زنی که دنیا را با چشمانشفتح میکندو جنگ میشود بی حضور ناله هایشتن عریانت را همان برگه های تاریخ هزاران هزار سال به اسارت داد حراجشان کرد و در کوره های هیتلر سوزاند با مغول بی آبرو شد و با پهلوی آرام گرفتو باز هم ایستاد به صلابت همدلی کوروش زن جان گرفت و...امروز میان تب تند انقلاب نفسگیر راهی خانه شد بست نشست و سودای حیات در او مرد زن هنوز هم زن است #مریم_پورقلی@maryampurgholi@Ayene_eshgh