زندگی بهم یاد داده وقتی دوره‌ی چیزی تموم میشه؛ برای بیشتر نگه‌داشتنش به زور متوسل نشم. دوره‌ی دوستی، دوره‌ی لذت بردن از یک کتاب، سریال، بازی…یاد گرفتم هرچقدر هم که تلاش کنی، وقتی اون دوره و اون بخش از زندگیت تموم شده باشه، تموم شده و رفته و برنمی‌گرده. دیگه نمی‌شه مثل قبل از بازی لذت ببری وقتی دوره‌ش تموم شده. نمی‌شه تلاش کنی از کتابی که بهت حس خوبی نمی‌ده «دوباره» لذت ببری. سخته بپذیری تموم شده، سخته نخوای تلاش کنی که برگرده، سخته نخوای به مجبور کردن خودت رو بیاری، ولی از طرفی زمان‌های خوبی داشتی و اون ارزشمنده. تا بوده لذت بردی و اون ارزشمنده. شاید دوباره برگشت و شاید هم نه. ولی هربار وقتی باهاش روبه‌رو میشم در لحظه‌ی اول سخته که بگم رها کن بره. اما مدتی که می‌گذره دوباره یادم میاد:«شاید دوره‌ش تموم شده و رفته»