به نظرم سالم‌ترین شکل جاه‌طلبی، در ساده‌ترین حالت، کنجکاوی درباره‌ی توانایی‌های خودته.من چقدر می‌تون

به نظرم سالم‌ترین شکل جاه‌طلبی، در ساده‌ترین حالت، کنجکاوی درباره‌ی توانایی‌های خودته.من چقدر می‌تونم در این کار خوب بشم؟ چقدر می‌تونم پیش ببرمش؟ اگر پنج سال، هر چیزی که در توانم دارم رو پای این کار بذارم، چه اتفاقی می‌افته؟خیلی‌ها قبل از اینکه جواب این سؤال‌ها رو پیدا کنن، این کنجکاوی رو در خودشون می‌کشن. بر اساس محیطشون، سنشون، شرایطشون یا دستاوردهای آدم‌های اطرافشون تصمیم می‌گیرن چه چیزی «واقع‌بینانه» است.جاه‌طلبی یعنی قبل از اینکه واقعا به محدودیت‌هات برسی، برای خودت تصمیم نگیری که کجا قراره متوقف بشی.🌱