https://t.me/AzimiBijan1/4826 . . . همچنان در زیمبابوه باقی ماند و دولت زندگی مرفهی را برای او فراهم آورد.زیمبابوه تا زمان استقلال "رودزیا" نام داشت و رابرت موگابه در جریان مبارزه علیه دولت نژادپرست این کشور رهبری گروهی از چریک‌های مسلح چپگرا را در دست داشت.پس از استقلال، از محبوبیت فراوانی در میان مردم برخوردار بود و اقدامات او در گسترش امکانات درمانی و آموزشی استقبال فراوانی را در داخل و خارج از کشورش در پی آورد.با اینهمه، از همان ابتدا نگرانی‌هایی در مورد نقض حقوق بشر و حرکت دولت تحت رهبری او به سوی استبداد حزبی و فردی ابراز می‌شد و در سال‌های بعد، زیمبابوه به عنوان یکی از کشورهای دارای پرونده نامناسب حقوق بشر، محدودکننده آزادی‌های سیاسی و مبتلا به فساد رو به گسترش شهرت یافت.فساد و سوء مدیریت دولتی به بروز بحران اقتصادی منجر شد که رابرت موگابه آن را به وجود زمینداران سفیدپوست نسبت داد. وی در واکنش به این بحران، به مصادره اراضی و تقسیم آن عمدتا در میان هوادران خود و بدون توجه به کارآیی آنان پرداخت. بی‌کفایتی این افراد در استفاده از این اراضی باعث شد که زیمبابوه که زمانی انبار آذوقه آفریقا خوانده می‌شد با کمبود مواد غذایی و نیاز به کمک خارجی مواجه شود.در سال‌های آخر حکومت موگابه، زیمبابوه با بحران عمیق اقتصادی و مهاجرت گسترده مردم این کشور به خارج برای کار و کسب درآمد و همزمان، کاهش کمک‌های خارجی به خاطر سیاست‌های دولت این کشور مواجه بود. همزمان، رئیس جمهوری با اتکا به امکانات گسترده حزب حاکم و تشکیلاتی امنیتی، فشار بر مخالفان و منتقدان را افزایش می‌داد.با کناره‌گیری اجباری آقای موگابه، امرسون امنانگاگوا، معاون رئیس جمهوری که توسط موگابه منزوی شده و به خارج رفته بود سمت ریاست جمهوری را در دست گرفت. تا پیش از آن، گفته می‌شد که رابرت موگابه در نظر داشت شرایطی ایجاد کند که پس از مرگ، همسرش جانشین او شود.@AzimiBijan1