احساس کردم دوباره متولد شده‌ام. طبیعت از پسِ گردن بلندم کرد و من برای مدتی همان‌جا در دهانش آرام گرف

احساس کردم دوباره متولد شده‌ام. طبیعت از پسِ گردن بلندم کرد و من برای مدتی همان‌جا در دهانش آرام گرفتم. جهان می‌درخشید و ذهنم را آرام می‌کرد. طبیعت لبه‌های تیز و زوایای خشن روحم را صیقل می‌داد، موهایم را نوازش می‌کرد و دستم را می‌فشرد. من مثل خاری روی ساقه‌اش، محو تماشای شگفتی و فراوانی نعمت‌‌هایش بودم. گاهی اوقات، مثل یک ماجرای عاشقانه هیجان‌انگیز بود، پر از دل‌مشغولی، شگفتی و شادی. بعضی وقت‌ها، فقط می‌خواستم با رفتن به سمت زمین‌ها و رودخانه‌ها و برکه‌ها روحم را تغذیه کنم.(فراق بهشت، لوسی جونز، مریم خدادادی٬نشر بیدگل)نقاشی از گوستاو کلیمت@aztaclub