☕️ قطعه‌ای از کتابچیزی از آن مرد دریافت می‌کردم که تا آن وقت نداشتم. من بوته‌ی سرسختی بودم که ریشه‌ه

☕️ قطعه‌ای از کتابچیزی از آن مرد دریافت می‌کردم که تا آن وقت نداشتم. من بوته‌ی سرسختی بودم که ریشه‌هایش را دراز می‌کند تا به رطوبت خاک تازه برسد. و چه تغذیه‌ای می‌کردم! مثل برگ‌های پر از سبزینه که توی آفتاب پهن می‌شوند از این تغذیه لذت می‌بردم، مثل ریشه‌ای که به جسدی متلاشی می‌رسد لذت می‌بردم، مثل بیماری تازه برخاسته از بستر که با قدم‌هایی ترسان و لرزان پا به صبح بهاری آکنده از نور می‌گذارد لذت می‌بردم، مثل کودکی که به پستان‌هایی پربرکت می‌چسبد و وقتی سیر شد در رؤیای آن پستان‌های برفگون لبخند به لب می‌آرد، لذت می‌بردم. په! همه‌ی چیزهایی که در جای خود کامل هستند همان لذت را دارند. روزی می‌رسد که خدا چیزی نخواهد بود مگر غذایی برای ما، چیزی که برای زنده ماندن به آن نیاز داریم. لبخند کودکان و جوان‌ها، وقتی با شکمی سیر دست از غذا می‌کشند از همین است.📕#از_داستان_مردی_شبیه_اسب ✍ #رافائل_آروالو_مارتینس🉑 @B00kLifeMe