از خدا جوییم توفیق ادببی ادب محروم ماند از لطف رببی ادب تنها نه خود را داشت بدبلكه آتش در همه آفاق ز

از خدا جوییم توفیق ادببی ادب محروم ماند از لطف رببی ادب تنها نه خود را داشت بدبلكه آتش در همه آفاق زدمائده از آسمان در میرسیدبی شری و بیع و بی گفت و شنیددر میان قوم موسی چند كَسبی ادب گفتند: كو سیر و عدس؟منقطع شدخوان ونان ازآسمانماند رنج زرع و بیل و داسمانبازعیسی چون شفاعت كرد، حقخوان فرستاد وغنیمت بر طبقمائده از آسمان شد عائدهچونکه گفت: انزل علینا مائدهباز گستاخان ادب بگذاشتندچون گدایان زله ها برداشتندکرد عیسی لابه ایشان را كه ایندائم است و كم نگردد از زمینبد گمانی كردن و حرص آوریكفر باشد نزد خوان مهتریزآن گدا رویان نادیده ز آزآن در رحمت بر ایشان شد فرازنان وخوان ازآسمان شدمنقطعبعد از آن زآن خوان نشد کس منتفعابر برناید پی منع زكاتوز زنا افتد وبا اندر جهاتهر چه بر تو آید از ظلمات و غمآن ز بی باكی و گستاخیست همهركه بی باكی كند درراه دوستره زن مردان شد و، نامرد اوستاز ادب پر نور گشتست این فلكوز ادب معصوم و پاك آمد ملكبُد ز گستاخی كسوف آفتابشد عزازیلی ز جرات رد بابهر که گستاخی کند اندر طریقگردد اندر وادی حیرت غریق👤 مولانا@ba_ma_bash