وطن من این روزها سرزمین «شاید» هاست... شبیه ایستگاهی است که قطارش نه می آید و نه می رود.شاید توافق، شاید جنگ، شاید آرامش... و شاید فردایی که باز هم در ابهام گم شود.در بازی سیاست مهره ها جابه جا میشوند اما این مردم اند که همیشه هزینه بازی را می پردازندگویی سرنوشت میلیونها انسان تنها عددی در معادلات قدرت است؛ معادلاتی که پشت میزها نوشته میشوند و در کوچه های شهر زندگی را زیر و رو میکنند.ما فقط مردمی هستیم که حق داریم صبح را بدون اضطراب آغاز کنیم و برای فردا برنامه داشته باشیمکاش روزی برسد که واژه هایی مثل «آرامش»، «امنیت» و «امید» دیگر تیتر خبرها نباشند؛ بلکه واقعیت زندگی مردمی باشند که سالهاست میان بیم و امید نفس میکشندآرزو میکنم آن روز خیلی دور نباشد...🔹کانال‌تلگرام:Https://T.me/Baftan1🔸کانال‌روبیکا:Https://Rubika.ir/Baftan1