حیفم اومد همهٔ متن رو منتشر نکنم.در ابتدای این بخش این سؤال رو مطرح کرده: «چرا غوطه‌ورشدن در گذشته ب

حیفم اومد همهٔ متن رو منتشر نکنم.در ابتدای این بخش این سؤال رو مطرح کرده: «چرا غوطه‌ورشدن در گذشته بی‌معناست؟»عنوان مبحث هم هست: «ورطهٔ ترحم به خود».این ترحم به خود رو حتی با وجود داشتن منطقی‌ترین توجیهات، به‌عنوان یک سمّ مهلک مطرح کرده که بی‌فایده هست.چه لذت می‌برم از خوندن و فهمیدن و درک‌مردن این مباحث😊