💊⚖️ 🔥🦴 تازه های علمی: داروهای نوین کاهش وزن مانند اوزمپیک و مونجارو؛ هدف‌گیری مستقیم التهاب مفاصل فراتر از اثرات کاهش وزن:✔️ آرتریت به گروه گسترده‌ای از اختلالات و بیماری‌های مفصلی اطلاق می‌شود که طیفی از بیماری‌های التهابی، از جمله آرتریت روماتوئید، آرتریت پسوریاتیک و همچنین استئوآرتریت (آرتروز) را شامل می‌شود. استئوآرتریت، شایع‌ترین شکل آرتریت محسوب می‌شود. افراد مبتلا به آرتریت غالباً با علائمی همچون درد مفاصل، خشکی و محدودیت حرکتی مواجه هستند که این علائم می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی عملکرد فرد در فعالیت‌های روزمره و در نتیجه کیفیت زندگی وی را تحت تأثیر قرار دهند.✔️ در حال حاضر، رویکردهای درمانی آرتریت عمدتاً بر کنترل علائم بالینی و کاهش التهاب متمرکز هستند و انتخاب روش درمانی نیز به نوع و ویژگی‌های اختصاصی بیماری بستگی دارد. بااین‌حال، پژوهشگران گروه زیست‌پزشکی دانشگاه آرهوس Aarhus University در دانمارک 🇩🇰، در مطالعه‌ای که یافته‌های آن در ۱۴ آوریل ۲۰۲۶ در نشریه The Lancet Rheumatology منتشر شده است، یک مسیر درمانی بالقوه جدید را برای توسعه راهکارهای درمانی آتی شناسایی کرده‌اند. این رویکرد بر GLP-1 (پپتید شبه‌گلوکاگون-۱)، هورمونی که در سال‌های اخیر به‌عنوان هدف داروهای نوین کاهش وزن مورد توجه قرار گرفته است، تمرکز دارد.✔️ توئه ونتسل کراگستروپ، روماتولوژیست و دانشیار گروه زیست‌پزشکی دانشگاه آرهوس که سرپرستی این پژوهش را بر عهده داشته است، اظهار داشت: «مطالعه ما نشان می‌دهد که هورمون طبیعی GLP-1 که توسط بدن تولید می‌شود، تنها در مقادیر بسیار اندکی در مفاصل وجود دارد. این امر نشان می‌دهد که اثر طبیعی GLP-1 در مفاصل احتمالاً محدود است. بااین‌حال، این یافته حاکی از آن است که داروهای مبتنی بر GLP-1 که در دوزهایی به‌مراتب بالاتر تجویز می‌شوند، ممکن است بتوانند به‌طور مستقیم بر فرایندهای التهابی در مفاصل اثر بگذارند.»✔️ کراگستروپ افزود: مدیریت وزن در حال حاضر به‌عنوان بخشی از توصیه‌های درمانی برای بسیاری از بیماران مبتلا به آرتریت، به‌ویژه افراد مبتلا به استئوآرتریت، مطرح است. به گفته پژوهشگران، داروهای آگونیست گیرنده GLP-1 ممکن است در آینده مزایایی فراتر از کاهش وزن برای این بیماران به همراه داشته باشند. وی اظهار داشت: «کاهش وزن هم‌اکنون نیز در توصیه‌های درمانی بسیاری از بیماران مبتلا به آرتریت جای دارد؛ بااین‌حال، یافته‌های مطالعه ما ممکن است نشان‌دهنده آن باشد که داروهای GLP-1 می‌توانند اثری دوگانه داشته باشند؛ به این معنا که علاوه بر اثرات ناشی از کاهش وزن، از طریق افزایش سطح GLP-1 در مفاصل نیز موجب بروز اثرات مفید شوند.»✔️ پژوهشگران نشان دادند که غلظت GLP-1 در مایع مفصلی با غلظت آن در گردش خون ارتباط نزدیکی دارد. به‌طور مشخص، سطوح GLP-1 در مایع مفصلی با سطوح در گردش آن در خون همبستگی قابل‌توجهی نشان می‌دهد. این یافته‌ها حاکی از آن است که میزان GLP-1 در گردش خون سیستمیک، احتمالاً عامل اصلی تعیین‌کننده میزان دسترسی و انتقال این پپتید به فضای مفصلی است.✔️ این یافته حاکی از آن است که داروهای آگونیست گیرنده پپتید شبه‌گلوکاگون-۱ (GLP-1) در دوزهای بالا ممکن است قادر باشند به بافت‌های مفصلی دسترسی پیدا کرده و از طریق مکانیسم‌هایی مستقیم، بر فرآیندهای التهابی اثرگذار باشند؛ بنابراین، اثرات بالقوه ضدالتهابی این داروها ممکن است صرفاً به پیامدهای ثانویه کاهش وزن محدود نباشد. به اعتقاد پژوهشگران، این شواهد می‌تواند افق تازه‌ای را برای توسعه رویکردهای درمانی نوین در مدیریت بیماری‌های آرتریتی، به‌ویژه با هدف تعدیل مستقیم التهاب مفصلی، بگشاید.✔️ کِراگستروپ می‌گوید گام بعدی، بررسی و تأیید این موضوع است که آیا دارو به میزان مؤثر و قابل‌استفاده به مفاصل می‌رسد و می‌تواند در محل مفصل موجب کاهش التهاب شود یا خیر. تا زمانی که این داده‌ها و نتایج کمی به دست نیایند، پزشکان این داروها را به‌طور مستقل و صرفاً برای درمان آرتریت تجویز نخواهند کرد. آنچه در پی این پژوهش تغییر کرده است، ماهیت و دامنهٔ پرسش علمی است. پیش از انجام این مطالعه، دانشمندان نمی‌توانستند با قطعیت تعیین کنند که آیا این هورمون اصلاً به مفصل می‌رسد یا خیر. اما اکنون شواهد نشان می‌دهند که این هورمون به مفصل می‌رسد و افزون بر آن، مشخص شده است که چه موانعی در مسیر انتقال و دسترسی آن به مفصل وجود دارد.✅ Amalie Dyrelund Broksø, Mads Brüner, Bolette Hartmann, Knud Josefsen, Jens Juul Holst, Tue Wenzel Kragstrup. Detection of GLP-1 and DPP-4 in synovial fluid: implications for therapeutical strategies in arthritis. The Lancet Rheumatology, 2026; DOI: 10.1016/S2665-9913(26)00074-3✍🏻 دکتر مهدی شاهمیرانیhttps://t.me/balindaroo  💊💊💊®®®@balindaroo