همه چیز درباره منیزیممنیزیم بعد از پتاسیم دومین ماده معدنی فراوان داخل سلولی است و به عنوان کوفاکتور بیش از 300 سیستم آنزیمی در بدن عمل می کند. منیزیم در بسیاری از واکنش های بیوشیمیایی بدن از جمله سنتز پروتئین، DNA ،RNA، گلوتاتیون (آنتی اکسیدانت) و ... شرکت می کند. این عنصر در ایجاد ساختار استخوان، عملکرد عضلات، هدایت ایمپالس عصبی، کنترل قند خون، تنظیم فشار خون و ... نقش دارد.به طور کلی غذاهای حاوی فیبر منیزیم دارند. حبوبات، آجیل (بادام، بادام زمینی و ...)، دانه ها (کدو حلوایی، کنجد و ...)، غلات سبوس دار، سبزیجات برگ سبز (اسفناج و ...)، آواکادو، شیر کم چرب، ماست و برخی دیگر از محصولات لبنی نیز منابع خوبی از منیزیم هستند.علائم اولیه کمبود منیزیم شامل از دست دادن اشتها، تهوع و استفراغ، خستگی و ضعف می باشد. اگر کمبود منیزیم شدیدتر باشد بی حسی، سوزن سوزن شدن، انقباض و گرفتگی عضلات، تشنج، تغییرات خلق و خو، ضربان غیرطبیعی قلب و اسپاسم عروق کرونر اتفاق می افتد. کمبود شدید منیزیم می تواند منجر به هیپوکلسمی یا هیپوکالمی شود زیرا هموستاز مواد معدنی مختل می شود.