یه وقتایی دیگه نه می‌تونی بخندی،نه گریه کنی…نه دل ببندی، نه چیزی حس کنی.فقط یه جور خستگی می‌مونه،خست

یه وقتایی دیگه نه می‌تونی بخندی،نه گریه کنی…نه دل ببندی، نه چیزی حس کنی.فقط یه جور خستگی می‌مونه،خستگی از قوی بودن…از ادای خوب بودن درآوردن…از زنده بودن بدون زندگی کردن…