#غزلآسمان سرشار بود از ابر من از دردلاله می‌پژمزد از حسرت، چمن از دردبرکه‌ای در خود فرو می‌رفت از ان

#غزلآسمان سرشار بود از ابر من از دردلاله می‌پژمزد از حسرت، چمن از دردبرکه‌ای در خود فرو می‌رفت از اندوهماه حل می‌شد در آغوشِ لجن از دردپشتِ انبوهِ درختان در شبی گمراهمرد از رسوایی‌اش رقصید زن از دردسایه‌ای بر دوشِ خود می‌برد نعشش راگورکن نالید از وحشت، کفن از درددر گذر از سایه‌روشن‌های یک تکفیرمن به خود می‌پیچم از غربت، وطن از درداسفند 1403#محمدجلیل_مظفری http://t.me/barfitarinaghosh