برای مادرم که شمعدانی هایش را تنها گذاشتدست‌ها را تکان بده مادرتا شکوفه دهد درخت انارکم بگو وقت رفتن و کوچ استدست از این لجاجتت بردارگرچه در ورطه‌های ناکامیزندگی با من و تو بد تا کردرنج را در ترانه‌ها یک عمرما سرودیم و عشق حاشا کردیک غزل مانده است تا برسیمبه قوافیِ شمعدانی‌هابنشین دور حوض آبی تاــــ سر بگیرد ترانه‌خوانی‌هایاس در انزواش کز کردهغزلش نیمه‌کاره مانده ببین!تاک در انحصار چیرگیِحنظلی بدقواره مانده ببینزیر سایه‌ی درختِ خرمالورازقی مرده سوسن افسرده‌ستدیرسالی‌ست دور پاشویهشمعدانی و نازگل مرده‌سترفتی از خان و مانِ ما مادرلحظه‌ای سوی زندگی رو کنخانه بی‌تو خموش و تاریک استفکر این شب‌چراغِ بی‌سو کنهیجدهم بهمن ۱۴۰۳#محمدجلیل_مظفری