#غزلنیست سوی اندکی در این شب بی‌روزنمباز با اندوه خود بر سیمِ آخر می‌زنمباز می‌آشوبد این تنهایی‌ام ر

#غزلنیست سوی اندکی در این شب بی‌روزنمباز با اندوه خود بر سیمِ آخر می‌زنمباز می‌آشوبد این تنهایی‌ام را سایه‌ایادعا دارد که این آلوده با حسرت منممن نشستم روبروی آینه با سایه‌امرفته‌ام از یادِ خود، سخت است یادآوردنمدر جدالم با خود و با سایه و با آینهکاش می‌شد این‌همه ناباوری را بشکنمدر گلویم بغض دارد سیر ریشه می‌زندنم نمک یک قطره می‌ریزد به روی دامنمبغض می‌ترکد چنان‌چون تندری در دوردستمی‌شود لبریز کوچه از صدای شیونمبر سرِ هرّه نشسته جغدِ پیری سال‌هاستبایری ویران و خشکم چون کویرِ میهنم#محمدجلیل_مظفری http://t.me/barfitarinaghosh