رسیدنشستکنار سایۀ منبه من نگاه نکردو خیره شد به افقو نیمکت پر شد از شمیم موهایشتمام باغ دجار حواس‌پر

رسیدنشستکنار سایۀ منبه من نگاه نکردو خیره شد به افقو نیمکت پر شد از شمیم موهایشتمام باغ دجار حواس‌پرتی شدبه گوش سایۀ من چیزکی، چه می‌دانم؟ترانه‌ای، وردیبه ناز و نجوا خواندبلند شد،و عزم رفتن کردو ناگهان باد از دورها وزید و وزیدو نیمکت خالی شد ز عطر موهایشاز آن به بعد کسی سایۀ مرا هرگزندید#نیمایی#محمدجلیل_مظفری