‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘۱۴ شهریور سالروز درگذشت ربابه اشراقی "مرادوا"(زاده ۲ فروردین ۱۳۰۹ اردبیل -- درگذشته ۱۴ شهریور ۱۳۶۲ باکو) خواننده ایرانی‌تبار آذربایجانیاز نوجوانی در گروه‌های تئاتر و موسیقی اردبیل شرکت می‌کرد و هرگاه از رادیو، ترانه‌های آذربایجانی می‌شنید، آرزو می‌کرد که خواننده شود. پدرش که علاقه او را می‌دید به او قول داده بود که او را به دانشگاه موسیقی باکو بفرستد. وی دو خواهر بنام طاهره و ماهرخ نیز داشت.درسال ۱۹۴۳ وی به اتفاق خانواده‌اش به شهر علی‌بایراملی جمهوری آذربایجان مهاجرت کردند و او در تئاتر آن شهر شروع به‌فعالیت کرد. درسال ۱۹۵۰ که یک گروه فرهنگی برای اجرای برنامه‌های فرهنگی از باکو به آن شهر اعزام شد، او در آن جمع گروهی بود که تئاتر اجرا می‌کرد. از قضا خانمی که نقش خرامان  را داشت، بیمار شد و ربابه پیشنهاد بازی درآن نقش را پذیرفت. در راستای اجرای این نقش، آوازی خواند که نظر علی‌اکبروف را جلب کرد و به او توصیه کرد برای موفقیت به باکو برود. ربابه چندی بعد نزد استادان موسیقی آذربایجانی از جمله خان شوشینسکی تحصیل کرد و از همکلاسان ربابه، اسلام رضایف بود. وی درسال ۱۹۵۳ از کالج آصف زینالی باکو فارغ‌التحصیل شد و از سال ۱۹۵۴ درسازمان اپرای آذربایجان و تئاتر Ballet شروع به فعالیت کرد و به ایفای نقشهای اپرایی مانند نقش‌های لیلی (اپرای لیلی ومجنون) و (اپرای اصلی وکرم) برای چندسال متوالی پرداخت. به اعتراف عارف بابایف و نزاکت تیموراوا، هیچ‌کس به زیبایی و ظرافت ربابه ایفای نقش نکرده است. خود ربابه می گفت: «من نقش لیلی را اجرا نمی‌کنم، بلکه بهانه‌ای است که من بخت و اقبالم را اجرا کنم. آنچه که من می‌خوانم درفراق زادگاهم اردبیل است…».طاهره اشراقی خواهر ربابه که خود از خوانندگان موسیقی آذربایجانی است، خاطراتی از ربابه نقل می‌کند: ربابه که دلتنگ اردبیل بود، برای زمستان و بهار اردبیل و بخاطر دوری از شهرش می‌سوخت و می‌گریست و می‌گفت: کاش راه‌های ایران - شوروی باز بود و من به هر زحمتی که شده‌ است خود را به اردبیل می‌رساندم و در آنجا می‌مردم. میراحمد عسکرلی از کارکنان مرزی شوروی نقل می‌کند: ربابه برای نزدیکی به اردبیل اکثر کنسرتهایش را در نوار مرزی آذربایجان و در همسایگی اردبیل اجرا می‌‌کرد. روزی که به آستارا "آستارای شوروی" آمده بود، از مرزبان خواست تا مرز را برای او باز کند تا او خود را به اردبیل نزدیک حس کند. مرزبان با وجود خفقان شدید دولت شوروی، با مسئولیت خویش مرز را فقط به خاطر حرمت و ارزش ربابه باز کرد و ربابه خود را به روی پل ارتباطی بین آستارای ایران وآستارای شوروی رساند و با صدای غمگینی، ترانه قره‌گیلا را آنچنان برای اردبیل زمزمه کرد که اشک از گونه‌های مرزبانان جاری شد. طاهره عضو گروه موسیقی باکو است. این گروه از استادان موسیقی آذربایجان تشکیل شده، در تاریخ ۱۹ تیر ۱۳۸۳ درفرهنگسرای هنر "ارسباران" تهران برنامه‌ای اجرا کردند.از او یک دختر بنام قمر به یادگار مانده‌ است که اکنون در باکو زندگی می‌کند. به‌نقل از خواهرش طاهره، او در چندماه آخر زندگی دربستر بیماری افتاد و در سال ۱۹۸۳ در باکو همچنان که در حسرت اردبیل می‌سوخت، درگذشت. او وصیت کرده بود که در مراسم تدفین وی استاد کامیل جلیلوف ساز قوپوی بنوازد و همچنین به‌خواهرش وصیت کرده بود که یک مشت خاک از حیات منزلشان در اردبیل بر روی قبرش بریزند تا قلب ناآرامش که در فراق اردبیل دلتنگ است آرام بگیرد.‎🆔 @bargi_az_tarikh#برگی_از_تقویم_تاریخ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘#ربابه_اشراقی، د